Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2007

Αν ποτέ αποφάσιζα να ζήσω κάπου αλλού

Αν ποτέ αποφάσιζα να ζήσω κάπου αλλού, θα ζούσα μέσα σε μια διαφήμιση.
Δεν έχει νόημα να μετακομίσεις σε άλλη χώρα.
Παντού έχει μπελάδες. Αλλά στη διαφημισοχώρα η ζωή δεν παίζεται
Εχετε προσέξει πώς ξυπνάνε όλοι το πρωί;
Μ ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.
Και πώς να μη χαμογελάνε, αφού όλοι έχουν απαραιτήτως κάνει σεξ την προηγούμενη νύχτα;
Είναι πεντακάθαροι, μοσχομυριστοί, καλοχτενισμένοι.
Τεντώνονται στακατάλευκα σεντόνια τους και δεν μπορούν να περιμένουν να αρχίσει ημέρα
τους.
Την οποία ξεκινούν τρώγοντας τον αγλέουρα, σε μια τεράστια
κουζίνα-ελικοδρόμιο, (η οποία είναι συνέχεια του τεράστιου σπιτιού
τους με τον ακόμα πιο τεράστιο κήπο).
Ολο το μαγαζί, σπίτι, κουζίνα, μπάνιο και γκαζόν-αγγλικό άλσος είναι
πεντακάθαρα: Δεν υπάρχει σκουπίδι, ούτε άπλυτο πιάτο. Από παντού τρέχουν
φρεσκοστυμμένες πορτοκαλάδες, φρέσκα φρούτα φυτρώνουν στις πιατέλες
σπιτικάφαγητά εκσφενδονίζονται από τους φούρνους.
Οι λεκέδες εξαφανίζονταιμόνοιτους.
Κανείς ποτέ δεν έχει βοήθεια στο σπίτι του. Γιατί άλλωστε;
Ηεργαζόμενη μητέρα της διαφήμισης έχει καριέρα, κορμάρα και ικανότητες
των Φαντάστικ Φορ και των Μεταλλαγμένων Νίντζα ταυτοχρόνως.
Κάθεβράδυ αφού έχει διευθύνει μια πολυεθνική, έχει πλύνει, σκουπίσει,σφουγγαρίσει
σιδερώσει και μαγειρέψει, και επίσης έχει απασχολήσει δημιουργικάτα παιδιά πριν τα πλύνει και τα βάλει στα κρεβατάκια τους
Μετά χτυπάει ένα χαλαρωτικό αφρόλουτρο, φοράει σέξι λιλά εσώρουχακαι κάνει τρελές ταρζανιές και ακροβατικά στον σύζυγο που έρχεται από το γραφείο. Και
τις νύχτες, που ξυπνάνε τα χρυσά μου, είναι εκείνος, ο μοντέρνος σύζυγος που
σηκώνεται να τα νανουρίσει, να τους δώσει γάλα, και να αποκοιμηθεί
χαριτωμένα μαζί τους, πριν οι πρώτες ηλιαχτίδες ξυπνήσουν και πάλι
τη«Μεταλλαγμένη Αγία Οικογένεια», για να ξεκινήσει το επόμενο
εικοσιτετράωρο
Δεν θέλω διακοπές. Δεν θέλω λούσα. Δεν θέλω καν τα προϊόντα που διαφημίζουν
στις διαφημίσεις: Θέλω απλά να ζήσω μέσα τους! Ζητάω πολλά;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Bookmark and Share