.jpg)
First 8K Video from Space - Ultra HD
Πριν από 7 χρόνια
Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009
Τα αστέρια Michelin τα κέρδισα μαγειρεύοντας. Η τηλεόραση απλώς έφερε τα λεφτά
.jpg)
Το καλοκαίρι του 2007, ο Ramsay επισκέφθηκε την Κρήτη, με αφορμή το διεθνές συνέδριο του Οργανισμού Εξαγωγικού Εμπορίου για την ελληνική κουζίνα. Στο περιθώριο του συνεδρίου, ο Σκωτσέζος αρχιμάγειρας παραχώρησε μία αποκλειστική συνέντευξη στον αρχισυντάκτη του περιοδικού Food Service, Νίκο Δελλατόλα, όπου κατέθεσε την άποψή του για τη μαγειρική και μίλησε για την επεισοδιακή παιδική ηλικία , τον εκρηκτικό χαρακτήρα και την αθυροστομία του. Πρόσφατα, ξεκίνησε στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha η προβολή της εκπομπής Kitchen Nightmare, η οποία καθιέρωσε τον Gordon Ramsay στη συνείδηση των Βρετανών τηλεθεατών ως το κακό παιδί της υψηλής γαστρονομίας. Το κείμενο που ακολουθεί, μάλλον θα σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα το φαινόμενο Ramsay...
Φορώντας ένα εντυπωσιακό μαύρο ριγέ κουστούμι Armani και με την ξανθή κόμη του εξαιρετικά προσεγμένη, ο Gordon Ramsay ήταν δίχως αμφιβολία η πλέον εντυπωσιακή παρουσία στο 1ο Διεθνές Συνέδριο για την Ελληνική Γαστρονομία, που φιλοξενήθηκε τον Ιούνιο του 2007 στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Στην ανάπαυλα των εργασιών του συνεδρίου μίλησε αποκλειστικά στο Food Service για τη φιλοσοφία του στην κουζίνα και τη μαγειρική, τον αυταρχικό χαρακτήρα του, ακόμη και για το «άγχος της αποτυχίας» που ευθύνεται για την αθυροστομία του... Στο κείμενο διατηρήσαμε το λεξιλόγιο (ακόμη και τις ύβρεις) που χρησιμοποίησε ο διάσημος chef κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, θέλοντας να αποδώσουμε στο ακέραιο το ύφος που έκανε τον Gordon Ramsay μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες φυσιογνωμίες του μαγειρικού κόσμου.
Δηλώνετε λάτρης της ελληνικής κουζίνας. Πότε τη δοκιμάσατε για πρώτη φορά;
Το καλοκαίρι του 1992 βρέθηκα για πρώτη φορά στο Αιγαίο, ως πλήρωμα μίας ιδιωτικής θαλαμηγού. Στη διάρκεια της κρουαζιέρας το ψυγείο σταμάτησε να λειτουργεί και αναγκαστήκαμε να πετάξουμε μεγάλο μέρος από τις προμήθειες που είχαμε μαζί μας. Φτάνοντας στη Μύκονο, κατέβηκα για ψώνια στην τοπική αγορά και ενθουσιάστηκα από τον πλούτο των προϊόντων. Μαγείρευα επί δύο εβδομάδες χωρίς να πιστεύω και ο ίδιος πόσο πιο γευστικές ήταν οι συνταγές μου με την αξιοποίηση των ντόπιων πρώτων υλών. Από τότε αγάπησα τα ελληνικά προϊόντα και ειδικά τα ζαρζαβατικά, τα ψάρια, το κρέας και το ελαιόλαδο. Δυστυχώς, στην αγορά του Λονδίνου δεν είναι εύκολο να βρεις επαρκείς ποσότητες για να καλύψεις τις ανάγκες ενός εστιατορίου.
Δηλαδή, τα ελληνικά προϊόντα θα είχαν θέση σε gourmet εστιατόρια όπως αυτά που φέρουν την υπογραφή σας;
Μα, φυσικά! Δεν νομίζω ότι κάποιος μάγειρας θα απέρριπτε θησαυρούς όπως τα παραδοσιακά τυριά που παρασκευάζονται στην Ελλάδα. Κάθε άλλο! Πρόκειται για σπάνια προϊόντα υψηλής γευστικής και θρεπτικής αξίας. Ξέρετε, είστε απ’ τους λίγους λαούς που σέβονται και κρατούν ζωντανή τη γαστρονομική κληρονομιά τους.
Στην πατρίδα σας, τη Σκωτία, δεν υπάρχει αντίστοιχη γαστρονομική παράδοση;
Κι αν υπάρχει, δεν τη θυμάται κανένας! Πέρυσι, διάβασα έντρομος στο δελτίο Τύπου ενός ξενοδοχείου στη Σκωτία ότι η σπεσιαλιτέ του ήταν ένα ψημένο σάντουιτς με γέμιση από πραλίνα σοκολάτας. Χριστέ μου! Οι 3 στους 4 συνεργάτες μου είναι Γάλλοι. Τι στο διάολο θα σκεφτούν αν διαβάσουν ότι τα αδέλφια μου στη Σκωτία τρώνε τέτοιες μαλακίες; Το φαντάζεστε; Δύο ψημένες φέτες του τοστ με μία ίντσα γαμημένη σοκολάτα ανάμεσά τους… Από ποια γαμημένη παράδοση μπορεί να προέκυψε μία τέτοια συνταγή;
Η συνέχεια εδώ
Διαβαστε Περισσοτερα...
Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009
Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009
Tα... πεφταστέρια του Aυγούστου
Στη διάρκεια των δύο πρώτων εβδομάδων του Aυγούστου έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε ένα από τα υπέροχα θεάματα που προσφέρει απλόχερα ο νυχτερινός ουρανός.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα πλούσια βροχή...
διαττόντων που εμφανίζεται απαρέγκλιτα κάθε χρόνο αυτήν την περίοδο, με τη μέγιστη έξαρσή της κατά τις πρωινές ώρες της 12ης Aυγούστου με την πτώση 75-150 μετεώρων κάθε ώρα. H βροχή αυτή ονομάζεται «Bροχή των Περσίδων» επειδή αυτά τα μετέωρα φαίνονται ότι προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Περσέα και οφείλονται στα σωματίδια της σκόνης που αφήνει πίσω του ο κομήτης Σουίφτ-Tατλ.
Kατά τη διέλευσή τους από τη Γη οι κομήτες αφήνουν πίσω τους διάφορα μικρά σωματίδια σκόνης, τα οποία είναι σχετικά μαζεμένα σε ομάδες που τέμνουν πολλές φορές την τροχιά της Γης.
Oταν η Γη κατά την περιφορά της γύρω από τον Hλιο συναντάει μια τέτοια ομάδα σωματιδίων, συγκρούεται μαζί τους και τότε αυτά εισέρχονται στην ατμόσφαιρά μας με ρυθμό μερικών δεκάδων αντικειμένων την ώρα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και ιδιαίτερα μετά κάποια πρόσφατη διέλευση ενός κομήτη, αυτός ο ρυθμός μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα χίλια μετέωρα την ώρα.
Η ανάφλεξη
Στην περίπτωση, λοιπόν, της «Bροχής των Περσίδων», η Γη μας περιφέρεται στην τροχιά της γύρω από τον Hλιο, συναντάει κάθε Aύγουστο το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Σουίφτ-Tατλ. Eτσι καθώς η Γη μας τρέχει με 108.000 χιλιόμετρα την ώρα, πέφτει ακάθεκτη πάνω στο σύννεφο των σωματιδίων.
Tα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια, με βάρος ενός γραμμαρίου, χτυπούν τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιράς μας σε ύψος περίπου 100 χιλιομέτρων και αναφλέγονται. H ανάφλεξη αυτή ιονίζει τα γύρω στρώματα της ατμόσφαιρας, σχηματίζοντας έτσι μια φωτεινή σφαίρα 2 έως 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 έως 60 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Aυτή τη φωτεινή σφαίρα, λοιπόν, βλέπουμε από τη Γη και ονομάζουμε διάττοντα, μετέωρο ή «πεφταστέρι».
H τελευταία φορά που ο κομήτης των Περσίδων πέρασε από τη γειτονιά της Γης ήταν τον Δεκέμβριο του 1992. Γιʼ αυτό πολλοί αστρονόμοι υπολόγισαν ότι η «Bροχή των Περσίδων» το καλοκαίρι του 1993 θα ήταν ιδιαίτερα θεαματική. Kαι πράγματι, τον Aύγουστο του 1993 τις πρωινές ώρες της 12ης Aυγούστου καταμετρήθηκαν πάνω από 500 μετέωρα την ώρα.
Kάθε ημέρα που περνάει, άλλωστε, πάνω από 100 τόνοι λεπτής σκόνης πέφτει πάνω στην επιφάνεια της Γης χωρίς καν να το καταλάβουμε. Yπολογίζεται ότι περίπου 1.000 από αυτούς τους διαστημικούς επιδρομείς είναι αρκετά μεγάλοι ώστε να αντέξουν το ταξίδι μέσα από την ατμόσφαιρα του πλανήτη μας κάθε χρόνο και φτάνουν στην επιφάνεια της Γης ως μετεωρίτες.
Eτσι, αυτές τις δύο πρώτες εβδομάδες του Aυγούστου μην ξεχνάτε να κοιτάζετε πού και πού τον έναστρο ουρανό, ο οποίος θα σας ανταμείψει με το υπέροχο θέαμα των λαμπερών του άστρων και τις αναλαμπές των δεκάδων διαττόντων που θα τον διασχίζουν από τη μία του άκρη στην άλλη. Kαι παρόλο που η σύγχρονη γνώση δεν μας το επιτρέπει, εντούτοις όταν δείτε τη λαμπερή γραμμή που αφήνει πίσω του κάποιο «πεφταστέρι», κάντε και καμιά ευχή! Δεν έχετε να χάσετε και τίποτα!
Aπό το 36 π.X. καταγράφεται η πτώση των Περσίδων
H προϊστορία των Περσίδων είναι μια παμπάλαια ιστορία. H πρώτη καταγραφή τους έγινε το 36 μ.X. από χρονικογράφους στην Kίνα, ενώ αργότερα στη Δύση ονομάστηκαν και «δάκρυα του Aγίου Λαυρεντίου» λόγω της εορτής του στις 10 Aυγούστου. Παρόλα αυτά η επίσημη αναγνώριση ότι αυτοί οι διάττοντες προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Περσέα έγινε το 1835.
Tέσσερα χρόνια αργότερα έγιναν και οι πρώτοι υπολογισμοί του ρυθμού πτώσης των Περσίδων που έφτασαν τους 160 ανά ώρα. O Tζιοβάνι Σκιαπαρέλι (1835-1910) μελέτησε τις τροχιές των διαττόντων του Aυγούστου και απέδειξε ότι έμοιαζαν με την τροχιά του κομήτη Σουίφτ-Tατλ, που είχε εντοπιστεί στις 16 Iουλίου του 1862 από τον Λούις Σουίφτ στην περιοχή του Mαραθώνα της Nέας Yόρκης. Aυτή μάλιστα ήταν και η πρώτη φορά που μια βροχή διαττόντων συνδέθηκε άμεσα με κάποιον δεδομένο κομήτη και επεξηγεί επίσης την αυξημένη εμφάνιση διαττόντων τις χρονιές 1861-1863.
Eίναι ενδιαφέρον επίσης να αναφέρουμε ότι αυτόν τον κομήτη παρατήρησε επισταμένα και ο τότε διευθυντής του Aστεροσκοπείου Aθηνών Tζούλιους Σμιντ τον Aύγουστο και Σεπτέμβριο του ιδίου χρόνου και υπολόγισε τη μεταβολή της λαμπρότητάς του. Στις αρχές του 1990 ο Mπράιαν Mάρσντεν, ταυτίζοντας αυτόν τον κομήτη με έναν κομήτη που είχε εντοπιστεί το 1737, υπολόγισε ότι ο Σουίφτ-Tατλ θα μας επισκέπτονταν και πάλι τον Δεκέμβριο του 1992. Kαι έτσι έγινε, οπότε και η εμφάνιση των Περσίδων τον Aύγουστο του 1993 ήταν ιδιαίτερα έντονη στις χώρες κυρίως της Eυρώπης και της Aνατολικής Mεσογείου.
H επόμενη πάντως επίσκεψη του κομήτη στη γειτονιά του πλανήτη μας θα αργήσει ακόμη, αφού αναμένεται να προσπεράσει την τροχιά της Γης μας το 2120.
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009
Σάββατο 1 Αυγούστου 2009
Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009
Eric Burdon στο παλαιό φρούριο της Κέρκυρας
Βραδιά συνκινισεις χτες βράδυ στο παλαιό φρούριο της Κέρκυρας ο φίλος από τα παλιά Eric Burdon σε μια μαγευτική βραδιά για τους νοσταλγούς της jazz rock σκηνής μας ταξίδευσε στα παιδικά μας χρόνια τότε που όλη η ζωή ήταν μπροστά μας και το RONDO έσφυζε από ζωή κάθε βράδυ ο Στέλιος στα Πικ απ το βινύλιο να κάνει Γκρατς The House of the Rising Sun και εμείς να μην καταλαβαίνουμε τίποτα μόνο το φως του ήλιου το πρωί μας στράβωνε καθώς ψάχναμε να βρούμε τα βήματα μας για να γυρίσουμε πίσω στα σπίτια μας
Ψαρεύοντας στο Internet βρήκα μερικά πράγματα για τον Eric Burdon
Σύμφωνα μ’ ένα γνωστό γνωμικό, “αν θυμάσαι τα 60’s σημαίνει ότι δεν τα έζησες”. Ποιος όμως μπορεί να προσάψει κάτι τέτοιο στον EricBurdon, έναν άνθρωπο που όχι απλώς έζησε τα 60’s, αλλά ήταν κι ένας από τους θεμελιωτές της πολιτιστικής τους βάσης, ένας από τους εμπνευστές της μόνης μουσικής επανάστασης στην ιστορία μέχρι σήμερα που έχει μπορέσει να δημιουργήσει έστω και πλασματικές πεποιθήσεις στους θιασώτες της ότι πράγματι έχουν τη δυνατότητα ν’ αλλάξουν τον κόσμο; Ο EricBurdon φυσικά δεν άλλαξε τον κόσμο, κι αμφιβάλλω αν ποτέ πίστεψε ότι θα μπορούσε να το κάνει. Έκανε όμως κάτι ουσιαστικότερο. Άλλαξε συνειδήσεις ποτίζοντας τους ανθρώπους με το μουσικό ελιξίριο των Animals, ως τραγουδιστής των οποίων ηγήθηκε –τρόπον τινά- της περίφημης BritishInvasion στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αλλάζοντας άρδην και εσαεί τα μουσικά πράγματα.
ERIC BURDON ειπε για τους
JANISJOPLIN
“ Eκείνο το βράδυ φορούσε κόκκινα, ψηλοτάκουνα παπούτσια και ένα πολύ σέξι, στενό και διαφανές μίνι φόρεμα, μέσα από το οποίο διαγράφονταν οι ρώγες του στήθους της. Εντυπωσιάστηκα από την ερμηνεία της, όπως και κάθε φορά που την έβλεπα ή τζαμάριζα μαζί της επί σκηνής. Ποτέ δεν την ηχογράφησαν σωστά. Ποτέ, καμία μαγνητική ταινία δε θα μπορούσε να συλλάβει όπως έπρεπε μία ερμηνεύτρια σαν τη JanisJoplin. Έπρεπε να τη δεις και να την ακούσεις ζωντανά”.
JIMIHENDRIX
Στο rock ‘n’ rollη αθωότητα είναι η πρώτη απώλεια. Έτσι συνέβη και με τον Τζίμι. Μέχρι να φτάσει στο Γούντστοκ, δεν υπήρχαν πια φλεγόμενες κιθάρες. Το ουράνιο τόξο είχε πλέον ξεθωριάσει. Γι’ αυτό και η ταινία του Γούντστοκ είναι τόσο απατηλή. Ο Τζίμι δεν έπαιξε στο πλήθος των 400.000 σε καλή ώρα. Έπαιξε ξημερώματα μπροστά σε σκληροπυρηνικά φρικιά και λόφους γεμάτους σκουπίδια. Το “StarSpangledBanner” του δεν ήταν πολεμική ιαχή. Ήταν ο θρήνος που ανήγγειλε το θάνατο ενός ονείρου. (…)
Θυμάμαι αργά κάποια νύχτα
τον Τζίμι μόνο στη σκηνή να παίζει. Η ένταση δυνάμωσε. Ο μάνατζερ (του club) άρχισε να εκνευρίζεται. Δε θυμάμαι πως τελείωσε. Ίσως ο μάνατζερ να έβγαλε το βύσμα του μικροφώνου. Όμως ξαφνικά κάτι έκανε τον Τζίμι να σταματήσει. Ξεκρέμασε την άσπρη FlyingVαπ’ το λαιμό του, την ισορρόπησε στις παλάμες των χεριών του και σε ένα οπτικό-ηχητικό κρεσέντο, κάρφωσε την κιθάρα του στο ταβάνι πάνω από τη σκηνή. Ευχαριστώ πολύ και καληνύχτα σας!”.
JIMMORRISON
Το συγκρότημα έπρεπε να μετακομίσει σε ένα τεράστιο σπίτι στο Μπελ ερ. Το σπίτι έγινε μόνιμος χώρος για πάρτυ. Ο Τζίμι Χέντριξ, όταν βρισκόταν στην περιοχή ήταν τακτικός θαμώνας. Επίσης, ο Τζίμ Μόρισον ήταν σχεδόν μόνιμος, κοιμόταν στο χολ μαζί με ένα σωρό νεραϊδένιες χίπισσες φιλενάδες του. Ο Τζίμ λαχταρούσε την τιμωρία. Πολλές φορές την είχε «πέσει» σε κάποιον για να προκαλέσει τη βίαιη αντίδραση του και να γίνει σκηνή. Αυτό πρέπει να ήταν η τέχνη στην οποία είχε πραγματικό ταλέντο και δε χρειαζόταν συγκρότημα γι’ αυτό. Το να προκαλεί χάος ήταν η δική του παράσταση!
Λίγο αργότερα, ο Τζίμ άρχισε να τη χώνεται και σε μένα και η κατάσταση εκεί μέσα εξελίχθηκε σε παγκόσμιο διαγωνισμό Μαλακίας. Είμαστε τυχεροί που κανείς δεν έπαθε κάτι σοβαρό. Είχα βαρεθεί να περνάω πάνω από διάφορα σώματα κάθε πρωί που πήγαινα στο γραφείο, έτσι μια μέρα κατέβηκα με ένα 44αρι Μάγκνουμ στο χέρι και μια σφαίρα στον κύλινδρο. Πέρασα πάνω από δύο ασάλευτες φιγούρες ξαπλωμένες στο μαρμάρινο πάτωμα και σημάδεψα τον πολυέλαιο. Ο Τζίμ μισοκοιμισμένος με την πλάτη στον τοίχο, άνοιξε τα βαριά του βλέφαρα, με κοίταξε, κοίταξε το όπλο, γύρισε αργά στις φιλενάδες του και είπε : «Μπα, πλάκα κάνει». Τράβηξα τη σκανδάλη. Κλίκ. Στριφογύρισα τον κύλινδρο, στόχευσα, τράβηξα ξανά. Κλικ. Ο Τζίμ κοίταξε τα κορίτσια γύρω του και χαμογέλασε: «Βλέπετε δε θα το κάνει». Σήκωσα και ξανά τον επικρουστήρα, τράβηξα τη σκανδάλη. Μπαμ! Αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδα τον Τζίμ Μόρισον. Έφυγε σύντομα για το Παρίσι, για να γίνει πτώμα σε μια Μπανιέρα.
L.S.D.
“Κατεβάζαμε πολύ L.S.D. κι ευαγγελιζόμασταν έναν θαυμαστό καινούριο κόσμο. (…)
Το πρώτο μου ψυχεδελικό ταξίδι με άλλαξε ριζικά και από τότε βλέπω τον κόσμο με αλλιώτικο, απελευθερωμένο βλέμμα. Η ψυχεδελική μου αποκάλυψη ήταν ότι οι ταινίες του Φελίνι έμοιαζαν με απλά ντοκιμαντέρ. Και έτσι παραμένουν μέχρι σήμερα.
Δεν είναι και τόσο δεοντολογικό να διαφημίζεις τα ναρκωτικά στις μέρες μας, αλλά η αλήθεια είναι ότι το LSD με βοήθησε να αποκτήσω επίγνωση των δυνατοτήτων της ανθρώπινης διάνοιας και του βάθους του ανθρώπινου πνεύματος.
Κάποτε διάβασα ότι τον πρώτο καιρό του LSD, κάποιοι γιατροί πίστεψαν ότι θα βοηθούσε στη διαδικασία της γέννας, βοηθώντας τις διαστολές του κόλπου. Ίσως είναι αλήθεια, ίσως και όχι, αλλά αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι βοηθάει σε διαστολές άλλου είδους!
Όπως σε όλα τα πράγματα, υπάρχει και η άσχημη πλευρά, αλλά οι ημι-φασιστικές κυβερνήσεις του 21ου αιώνα έχουν απαγορεύσει την έρευνα ακόμα και των θετικών πτυχών των χημικών ουσιών”.
Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009
Τρίτη 28 Ιουλίου 2009
Το βραβευμένο με τρία αστέρια Michelin The Fat Duck σφραγίστηκε
Το Blumenthal έχει μαγειρέψει για ξεχωριστούς ανθρώπους όπως η βασίλισσα, Ο μορφασμός είναι γιατί κάνει το παγωτό χρησιμοποιώντας το υγρό άζωτο
«Νιώθω πολύ μεγάλη ντροπή… Ο φετινός Μάρτιος ήταν ο χειρότερος μήνας της ζωής μου», παραδέχθηκε ο Heston Blumenthal στις πρώτες δηλώσεις που παραχώρησε στον Τύπο μετά τα κρούσματα γαστρεντερίτιδας σε τρεις πελάτες και πέντε υπαλλήλους του εστιατορίου του. Το βραβευμένο με τρία αστέρια Michelin The Fat Duck σφραγίστηκε για δύο εβδομάδες προκειμένου οι χώροι να απολυμανθούν από εξειδικευμένο συνεργείο. Οι απώλειες εσόδων εκτιμώνται σε 340.000 ευρώ, ενώ το πλήγμα στο κύρος του Blumenthal είναι ανυπολόγιστο.
«Η γαστρεντερίτιδα δεν προκλήθηκε από δικές μας παραλείψεις αλλά από κάποιον πελάτη που ήταν φορέας του norovirus, ενός ιού με υψηλή μεταδοτικότητα, γνωστού και ως γρίπη του στομάχου», δήλωσε ο 43χρονος Βρετανός chef. Μιλώντας, μάλιστα, στο δίκτυο του BBC άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να πρόκειται για σαμποτάζ. «Αυτή τη στιγμή, δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο της δολιοφθοράς. Έχω πολλούς ανταγωνιστές, κάποιοι από τους οποίους ίσως να θέλουν να με δουν να καταστρέφομαι οικονομικά», υποστήριξε ο Blumenthal.
«Κατά την άποψή μου, τα κρούσματα γαστρεντερίτιδας στο Fat Duck σχετίζονται με τις τεχνικές της μοριακής γαστρονομίας που ακολουθεί ο Blumenthal», σχολίασε στην Καθημερινή ο Άρης Τσανακλίδης. Σύμφωνα με τον Έλληνα αρχιμάγειρα, «η sous vide μαγειρική (δηλαδή, το πολύωρο μαγείρεμα σε κενό αέρος, σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες) αρχίζει να απαγορεύεται σε πολλά μέρη του κόσμου γιατί εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια. Όταν, λόγου χάρη, ψήνεις ένα κατσικάκι για 48 ή 72 ώρες στους 65°-70° C, υπάρχουν πολλά θερμοφιλικά βακτήρια που βρίσκουν εκεί τον ιδανικό χώρο επώασης. Κάτι τέτοιο πρέπει να έγινε και στην περίπτωση του Blumenthal».
Το Fat Duck δημιουργήθηκε από τον Heston Blumenthal το 1995 στην κωμόπολη Berkshire, στις όχθες του Τάμεση. Έχει τιμηθεί με τρία αστέρια Michelin, ενώ φιλοξενεί το δεύτερο μεγαλύτερο σε επιφάνεια ερευνητικό κέντρο για τη μοριακή γαστρονομία στον κόσμο, μετά το μυστικό εργαστήριο του Ferran Adria στη Βαρκελώνη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
