O
Ορέστης – Φαίδων Τσανγκ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 1989
από Κινέζους γονείς, όταν όλοι κι όλοι οι Κινέζοι που ζούσαν εδώ δεν
ξεπερνούσαν τους 5. Η μητέρα του, στέλεχος σε κρατική επιχείρηση της
Κίνας, ταξίδευε στην Ευρώπη συχνά και της άρεσε η Θεσσαλονίκη. Εξάλλου,
όπως λέει ο Ορέστης, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ήταν η καλύτερη της
εποχής (ω, ναι!). Έτσι, αποφάσισαν να εγκατασταθούν εδώ με το σύζυγό
της. Γιατρός της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής εκείνος, με το πτυχίο
του να μην αναγνωρίζεται στην Ελλάδα, έζησε τη γραφειοκρατία που έβαζε
εμπόδια στην εισαγωγή βοτάνων από την Κίνα και δεν του επέτρεψε να
δουλέψει ως εναλλακτικός θεραπευτής. Σήμερα, όλη η οικογένεια
απασχολείται στην επιχείρηση που ίδρυσε η μητέρα, με εισαγωγές
ημιπολύτιμων λίθων, ενώ ο Ορέστης από πέρσι ανοίχτηκε στην εισαγωγή και
πώληση μαγιό.
Το μικρό «κινεζάκι» πήγε σε ελληνικό σχολείο, πήρε ελληνική υπηκοότητα μετά την κτήση της από τη μητέρα του, έγινε πρόσκοπος, ναυτοπρόσκοπος, ιστιοπλόος, σκακιστής, μουσικός, έφτασε πρωταθλητής και βαλκανιονίκης στην ιστιοπλοΐα με τα ελληνικά χρώματα, 6ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων και, προσεχώς, θα τον δούμε... αγρότη. «Ως 6ος στο Παγκόσμιο, είχα πολλά μόρια και θα μπορούσα να πάω πανεπιστήμιο, Γυμναστική Ακαδημία. Ωστόσο, προτίμησα το ΤΕΙ Αγροτικής Οικονομίας. Πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει τρομερά περιθώρια να αναπτύξει τον πρωτογενή τομέα της. Μπορεί να εξάγει παντού τα προϊόντα της. Πιστεύω ότι, στην κρίση, αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή που μπορούσα να κάνω.».
Α, ναι, στο ενδιάμεσο, εννοείται ότι υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό. Επίσης, είναι βαπτισμένος Χριστιανός Ορθόδοξος. Όχι, δεν έχει και κινεζικό όνομα. «Έχω δυο θαυμάσια ελληνικά!», λέει.
Από παιδί, εντυπωσίαζε με την ελληνική του κουλτούρα και συμπεριφορά. Μην ξεχνάτε ότι την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν ακόμη China Towns στην Ελλάδα. Προβλήματα δεν αντιμετώπισε. «Αρκετά περίεργο φαινόταν, γενικά, όταν ταξίδευα με την Εθνική Ομάδα Ιστιοπλοΐας. Αλλά προβλήματα, όχι, δεν είχα.». Με τους Κινέζους που έχουν έρθει μαζικά στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δεν έχει συναναστροφές. «Οι περισσότεροι που κάνουν εμπόριο εδώ και στην Ιταλία προέρχονται από μια επαρχία πολύ μακριά από εκείνη που καταγόμαστε εμείς. Είναι άλλης νοοτροπίας άνθρωποι, πολύ πιο κλειστοί από εμάς.».
Είμαστε η τυχερή γενιά!
24 ετών, αρνείται όλα τα στερεότυπα για τη γενιά του. «Δεν είμαστε η χαμένη γενιά! Ίσα-ίσα, πιστεύω ότι είμαστε η τυχερή γενιά! Το να τα έχεις όλα έτοιμα στρωμένα, δεν είναι αυτό η ζωή. Έχω άλλα πρότυπα στο μυαλό μου. Και λόγω του πρωταθλητισμού, είμαι της λογικής ότι για να πας μπροστά χρειάζεσαι τρία πράγματα: practice, practice και practice. Χωρίς προπόνηση, διαρκή εξάσκηση, δεν προοδεύεις.».
Για τον Ορέστη, «η κρίση που βιώνουμε δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά σε πολλούς τομείς. Είναι κρίση το ότι καθόμαστε και σκεφτόμαστε μόνο διακοπές! Πρέπει να σκεφτόμαστε πώς να κάνουμε την κρίση ευκαιρία, αντί να λέμε ότι η κρίση φταίει για όλα κι ότι όλοι φταίνε για την κρίση. Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Το θέμα είναι να δημιουργήσουμε την ευκαιρία και να μην περιμένουμε την ευκαιρία. Δε θα έρθει από μόνη της. Έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ευκαιρίες.».
Ο ίδιος αποφάσισε, πέρσι, να επεκτείνει την οικογενειακή επιχείρηση και να ανοιχτεί στις πωλήσεις μαγιό που εισάγει. «Μόνος μου πήγα να πουλήσω, χωρίς να αποθαρρύνομαι από τις αρνήσεις. Κάποιοι δε με δέχτηκαν λόγω κρίσης, κάποιοι άλλοι λόγω φάτσας, αλλά συνεχίζω. Δουλεύω πολύ, αλλά, δόξα τω Θεώ, έχουμε δουλειά.». Σαν αθλητής που είναι, νιώθει ότι «παίρνω θέση στο βατήρα. Μετά από 5 χρόνια, η κατάσταση θα έχει αλλάξει. Όταν το πράγμα αρχίσει να δουλεύει, θα είμαι εκεί. Το πλάνο μου προβλέπει απόδοση μετά από 5 χρόνια.».
Για το τέλος, μου ζητά να μην ξεχάσω να γράψω ότι θεωρεί πως «η Ελλάδα είναι από τα ωραιότερα μέρη στον κόσμο. Και σαν κλίμα, και σαν μορφολογία. Κρίμα που δεν το εκμεταλλευόμαστε καλύτερα, τόσο στον τουρισμό, όσο και στον πρωτογενή τομέα. Το ξαναλέω, τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα μπορούν να εξαχθούν παντού!».
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών
Το μικρό «κινεζάκι» πήγε σε ελληνικό σχολείο, πήρε ελληνική υπηκοότητα μετά την κτήση της από τη μητέρα του, έγινε πρόσκοπος, ναυτοπρόσκοπος, ιστιοπλόος, σκακιστής, μουσικός, έφτασε πρωταθλητής και βαλκανιονίκης στην ιστιοπλοΐα με τα ελληνικά χρώματα, 6ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων και, προσεχώς, θα τον δούμε... αγρότη. «Ως 6ος στο Παγκόσμιο, είχα πολλά μόρια και θα μπορούσα να πάω πανεπιστήμιο, Γυμναστική Ακαδημία. Ωστόσο, προτίμησα το ΤΕΙ Αγροτικής Οικονομίας. Πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει τρομερά περιθώρια να αναπτύξει τον πρωτογενή τομέα της. Μπορεί να εξάγει παντού τα προϊόντα της. Πιστεύω ότι, στην κρίση, αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή που μπορούσα να κάνω.».
Α, ναι, στο ενδιάμεσο, εννοείται ότι υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό. Επίσης, είναι βαπτισμένος Χριστιανός Ορθόδοξος. Όχι, δεν έχει και κινεζικό όνομα. «Έχω δυο θαυμάσια ελληνικά!», λέει.
Από παιδί, εντυπωσίαζε με την ελληνική του κουλτούρα και συμπεριφορά. Μην ξεχνάτε ότι την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν ακόμη China Towns στην Ελλάδα. Προβλήματα δεν αντιμετώπισε. «Αρκετά περίεργο φαινόταν, γενικά, όταν ταξίδευα με την Εθνική Ομάδα Ιστιοπλοΐας. Αλλά προβλήματα, όχι, δεν είχα.». Με τους Κινέζους που έχουν έρθει μαζικά στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δεν έχει συναναστροφές. «Οι περισσότεροι που κάνουν εμπόριο εδώ και στην Ιταλία προέρχονται από μια επαρχία πολύ μακριά από εκείνη που καταγόμαστε εμείς. Είναι άλλης νοοτροπίας άνθρωποι, πολύ πιο κλειστοί από εμάς.».
Είμαστε η τυχερή γενιά!
24 ετών, αρνείται όλα τα στερεότυπα για τη γενιά του. «Δεν είμαστε η χαμένη γενιά! Ίσα-ίσα, πιστεύω ότι είμαστε η τυχερή γενιά! Το να τα έχεις όλα έτοιμα στρωμένα, δεν είναι αυτό η ζωή. Έχω άλλα πρότυπα στο μυαλό μου. Και λόγω του πρωταθλητισμού, είμαι της λογικής ότι για να πας μπροστά χρειάζεσαι τρία πράγματα: practice, practice και practice. Χωρίς προπόνηση, διαρκή εξάσκηση, δεν προοδεύεις.».
Για τον Ορέστη, «η κρίση που βιώνουμε δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά σε πολλούς τομείς. Είναι κρίση το ότι καθόμαστε και σκεφτόμαστε μόνο διακοπές! Πρέπει να σκεφτόμαστε πώς να κάνουμε την κρίση ευκαιρία, αντί να λέμε ότι η κρίση φταίει για όλα κι ότι όλοι φταίνε για την κρίση. Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Το θέμα είναι να δημιουργήσουμε την ευκαιρία και να μην περιμένουμε την ευκαιρία. Δε θα έρθει από μόνη της. Έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ευκαιρίες.».
Ο ίδιος αποφάσισε, πέρσι, να επεκτείνει την οικογενειακή επιχείρηση και να ανοιχτεί στις πωλήσεις μαγιό που εισάγει. «Μόνος μου πήγα να πουλήσω, χωρίς να αποθαρρύνομαι από τις αρνήσεις. Κάποιοι δε με δέχτηκαν λόγω κρίσης, κάποιοι άλλοι λόγω φάτσας, αλλά συνεχίζω. Δουλεύω πολύ, αλλά, δόξα τω Θεώ, έχουμε δουλειά.». Σαν αθλητής που είναι, νιώθει ότι «παίρνω θέση στο βατήρα. Μετά από 5 χρόνια, η κατάσταση θα έχει αλλάξει. Όταν το πράγμα αρχίσει να δουλεύει, θα είμαι εκεί. Το πλάνο μου προβλέπει απόδοση μετά από 5 χρόνια.».
Για το τέλος, μου ζητά να μην ξεχάσω να γράψω ότι θεωρεί πως «η Ελλάδα είναι από τα ωραιότερα μέρη στον κόσμο. Και σαν κλίμα, και σαν μορφολογία. Κρίμα που δεν το εκμεταλλευόμαστε καλύτερα, τόσο στον τουρισμό, όσο και στον πρωτογενή τομέα. Το ξαναλέω, τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα μπορούν να εξαχθούν παντού!».
