Περιμέναμε μία έκδοση για DSRL φωτογραφικές μηχανές του συστήματος φωτογραφιών gigapixel GigaPan Epic , εδώ και καιρό, και η στιγμή έφτασε. Το GigaPan Epic Pro χειρίζεται μηχανές DSLR αι μεγάλους φακούς για να κολλήσει φωτογραφίες σε πανόραμα ευρείας γωνίας.
Η Φωτογραφική Leica O-series Του 1923 Πιάνει 1.320.000 Ευρώ Σε Δημοπρασία (Ρεκόρ)
Πάνω που είχαμε αρχίσει να πιστεύουμε, ότι η μόνη μανία των συλλεκτών φωτογραφικών μηχανών ήταν τα αρχαία ξύλινα κουτιά, ήρθε μια compact καλλονή να διαλύσει τις θεωρίες μας.
Η Leica O-series του 1923, που φαίνεται στη φωτογραφία, πουλήθηκε μόλις σε δημοπρασία για 1.320.000 ευρώ (ή 1.890.000$αν προτιμάτε) και έγινε έτσι η πιο ακριβή φωτογραφική μηχανή στον κόσμο.
Περιέργως, ο ίδιος οίκος δημοπρασιών, όπως αναφέρεται, πούλησε την ίδια ακριβώς φωτογραφική μηχανή πριν τέσσερα χρόνια: Το Νο. 107, η πρώτη Leica που εξήχθη, υποτίθεται για έλεγχο για παραχώρηση πατέντας στη Νέα Υόρκη.
Πίσω στο 2007 πουλήθηκε για το μηδαμινό ποσό των 336.000 ευρώ, κάτι που όπως φαίνεται ήταν και πάλι παγκόσμιο ρεκόρ για φωτογραφική μηχανή της Leica εκείνη την εποχή.
Όχι και άσχημη επένδυση έτσι;
"Δημοκρατία είναι η παθολογική πίστη στη συλλογική σοφία της ατομικής άγνοιας."
Η Νεφέλη γεννήθηκε σε μια φτωχογειτονιά της Αθήνας. Το βρεφικό της κλάμα δεν πρωτοακούστηκε στο θάλαμο κάποιου αποστειρωμένου νοσοκομείου αλλά σε ένα βρώμικο σκουπιδοντενεκέ. Αυτό το κλάμα ήταν που την έσωσε και της κατέστρεψε την ζωή συνάμα. Ήταν αυτό, που έκανε την Γιάννα του Μητσάρα του μπακάλη που είχε πάει να πετάξει τα σκουπίδια να την ακούσει και να την μαζέψει. Δεν το έκανε από καλοσύνη. Ίσως όμως ένα αποπαίδι να φαινόταν χρήσιμο στην οικογένεια. Όταν γύρισαν σπίτι την έβγαλε στο μπαλκόνι και την καθάρισε με το πιεστικό. Ύστερα την έβαλε να κοιμηθεί στην απλώστρα και την σκέπασε με μια πετσέτα ποδιών.
Για πρώτη φορά στην ιστορία τα παντρεμένα ζευγάρια αποτελούν τη μειοψηφία των νοικοκυριών στις ΗΠΑ. Η ροπή προς μη παραδοσιακές μορφές συμβίωσης έφτασε στο αποκορύφωμα της με την τελευταία απογραφή του πληθυσμού, όπως σημειώνουν οι NY Times.
Μόλις το 48% των σημερινών αμερικάνικων νοικοκυριών αποτελείται από παντρεμένα ζευγάρια, ενώ τη δεκαετία των 50s το ίδιο ποσοστό κυμαινόταν στο 78%.
Επιπλέον, μόνο το ένα πέμπτο των νοικοκυριών σήμερα είναι σπίτι για οικογένειες, δηλαδή παντρεμένα ζευγάρια με παιδιά. Μια δεκαετία πριν το ίδιο ποσοστό ήταν στο 25% και το 1950 στο 43%.
Το αμερικάνικο όνειρο δείχνει να καταρρέει. Η ιδανική εικόνα του νεαρού παντρεμένου ζευγαριού με αστραφτερά δόντια και δύο κουτσούβελα στο χέρι, μπροστά στο δικό του σπίτι με το γκαζόν στην πρόσοψη και την Κάντιλακ στο γκαράζ, μάλλον ξεθωριάζει.
Θα περιμένουμε τα στοιχεία και από τη δική μας απογραφή, που μόλις τελείωσε, για να έχουμε μια εικόνα για το τι συμβαίνει και στη χώρα μας. Το πιθανότερο όμως είναι να αποτυπώνεται και στην Ελλάδα παρόμοια τάση. Τα ελληνόπουλα, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα δεν παντρεύονται πριν τα 30. Τα ζευγάρια δεν κάνουν βεβιασμένες (και ρομαντικές ίσως;) κινήσεις πριν διασφαλιστούν οικονομικά με –τουλάχιστον- δύο καλές δουλειές. Και στις μέρες μας αυτό φαντάζει ουτοπικό.
