Να πως προέκυψε η φράση
Διαβαστε Περισσοτερα...
First 8K Video from Space - Ultra HD
Πριν από 7 χρόνια
Σάββατο 15 Μαρτίου 2008
Συνέδριο ΠΑΣΟΚ
ΠΑΣΟΚ Τέλος ? ? ?
Αλλά μην το φωνάζετε δυνατά γιατί θα ξυπνήσουν!
Αυτοί ακόμα τον Ανδρέα φωνάζανε να πάει στο σ
υνέδριο(;).
Διαβαστε Περισσοτερα...
υνέδριο(;). Guest Star o cool Alexis....... και αλλα
Αλέξης Τσίπρας Στην τηλεοπτική σειρά του Alpha "Υπέροχα Πλάσματα" της Μυρτώς Κοντοβά θα παίξει ο Αλέξης Τσίπρας για ένα επεισόδιο!
Κώστας Καραμανλής : Θα παίξει για τρια επεισόδια στο Lost.Οι ναυαγοί ψάχνοντας για τροφή στην άλλη πλευρά του νησιού , τον βρίσκουν κλεισμένο σε μια καλύβα να βλέπει DVD.
Γιώργος Παπανδρέου : Δεν θα συμμετάσχει σε σειρά αλλά σε διαφήμιση.Θα γυρίσει το νέο σποτάκι του George Walkερ
Aλέκα : Πώς σας πέρασε από το μυαλό ; Η γ.γ του Κ.Κ.Ε είναι κάθετα αρνητική σε τέτοιες ενέργειες που ευνοούν το κεφάλαιο που εισπράττει τα λεφτά των εργαζομένων μέσα από τις διαφημίσεις των πολυεθνικών εταιριών
Γιώργος Καταζαφέρης: Οι παραγωγοί του Hollywood έπεσαν στα πόδια του.Χιλιάδες προτάσεις.Τελικά θα εμφανιστεί στα Μαύρα Μεσάνυχτα.Θα παίξει έναν μπράβο ο οποίος μετά από συνεχείς παρανομίες αποφασίζει να στραφεί προς τον Θεό
Επίσης guest θα κάνουν και άλλοι πολιτικοί :
Κίμων Κουλούρης : Θα παίξει τον συναισθηματικό πατέρα στον Έρωτα
Βαγγέλης Βενιζέλος : Θα παρουσιάζει μαζί με τον αδερφό του Γιάννη Πρετεντέρη την Ανατροπή
Φάνη Πετραλιά : Θα κάνει την emo κόρη του Γιάννη Μπέζου στο "Ευτυχισμένοι Μαζί" Ντόρα : Θα κάνει την κόρη του γκαντέμη σε όποια σειρά θέλει.
Αλογοσκούφης : Θα κάνει τον δικηγόρο του διαβόλου επίσης σε όποια σειρά θέλει.
Κλινικά νεκρή η κυβέρνηση των Σκοπίων
Απο το ANTI WEBLOG
Η αναμενόμενη πολιτική κρίση ξέσπασε χθες το βράδυ στα Σκόπια όταν το «Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανών» (DPA) αποφάσισε να αποχωρήσει από τον κυβερνητικό συνασπισμό, επειδή, όπως ανακοίνωσε, η κυβέρνηση δεν κατάφερε να προωθήσει νόμους που θα επέτρεπαν την ευρύτερη χρήση της αλβανικής γλώσσας και των συμβόλων των Αλβανών.
Είναι λοιπόν προφανές ότι η Ουάσιγκτον κινεί τα νήματα.
Άλλωστε ο πρόεδρος του «Δημοκρατικού Κόμματος Αλβανών», Μέντουχ Θάτσι, προανάγγειλε την αποχώρηση του κόμματός του από την κυβέρνηση, ύστερα από συνάντηση του με εκπροσώπους της αμερικανικής πρεσβείας στα Σκόπια.
Πάντως, οι αλβανικές κινήσεις βολεύουν στην παρούσα την ελληνική κυβέρνηση, αφού οι Σλάβοι οι οποίοι διεκδικούν το όνομα «Μακεδονία» (οι Αλβανοί αδιαφορούν, διότι θεωρούν εαυτούς, απλά, Αλβανούς) αποδυναμώνονται.
‘Η τουλάχιστον πρέπει να βιαστούν για να πετύχουν κάτι.
Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008
Η απολυση του Λεμονη και το εμπορευματοποιημενο ποδοσφαιρο ...
Η ενδιαφερουσα αποψη τον Νικου Μπογιοπουλου για την απολυση του Λεμονη, απο αρθρο του στο Ριζοσπαστη ...
Ο Λεμονής προφανώς και δεν είναι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου. Αλλά ούτε και ο Ολυμπιακός είναι η μεγαλύτερη ομάδα του κόσμου. Αν ήταν, τότε ίσως να είχε για προπονητή τον Φέργκιουσον. Αλλά ο Φέργκιουσον, για έναν περίεργο λόγο, αντί του Ολυμπιακού έχει προτιμήσει τη Μάντσεστερ...
Πάντως, με τον Λεμονή προπονητή ήταν που ο Ολυμπιακός κατάφερε για πρώτη φορά στα χρονικά να νικήσει εκτός έδρας στο Τσάμπιονς Λιγκ (δύο φορές) και να «κοκορεύεται» ότι κέρδισε με 4-0 τον Παναθηναϊκό.
Το θέμα, φυσικά, δεν είναι η χτεσινή απόλυση του Λεμονή, με την έννοια ότι ο τελευταίος θα πεινάσει. Το θέμα δεν είναι ούτε το επέκεινα της πορείας του Ολυμπιακού ως εταιρείας που μετέχει πρωταγωνιστικά στο εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το χτεσινό «διαζύγιο» είναι μια απόλυση ενός υψηλόβαθμου στελέχους από μια μεγάλη επιχείρηση. Τουτέστιν, σκασίλα μας και πέραν τούτου ουδέν.
Συμφωνούμε. Αλλά με μια υποσημείωση: Υποστηρίζουμε ότι το ποδόσφαιρο, ως μαζικό φαινόμενο με τεράστιο κοινωνικό εκτόπισμα, είναι κατάλληλο πεδίο από το οποίο μπορούν να εξαχθούν ευρύτερα συμπεράσματα, που τυγχάνουν αξίας πέραν του ...γκαζόν.
Το θέμα, δηλαδή, που προκύπτει με αφορμή την εκπαραθύρωση Λεμονή είναι ότι: Η διαχείριση από τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ του ανθρώπινου δυναμικού που έχουν στη δούλεψή τους (σ.σ.: η τακτική της στυμμένης λεμονόκουπας, δηλαδή) αποτελεί ενδεικτικό στοιχείο του συνολικού τρόπου με τον οποίο το λαοφιλέστερο παιχνίδι του κόσμου έχει γίνει αντικείμενο σφετερισμού από τα αφεντικά. Και τα αφεντικά του ποδοσφαίρου, λειτουργώντας σαν «ιδιοκτήτες μαγαζιών», δε λογαριάζουν κανέναν και δε δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.
Αλλά αυτό το μοντέλο «ανθρωποφαγίας» δεν ισχύει και στον εκτός γηπέδων κόσμο;
Επιπλέον: Το λαϊκότερο των αθλημάτων, από λαϊκή περιουσία που θα έπρεπε να είναι, αποτελεί «παιχνίδι» για να γεμίζουν τα «κενά» τους οι μεγιστάνες που ελέγχουν τις ομάδες και για να μπορούν μέσα από αυτές να διαμορφώνουν το κοινωνικό τους προφίλ. Να προωθούν τις κύριες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Να παρεμβαίνουν στα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα.
Οσο για τα συνθήματα του τύπου «Ο Θρύλος ανήκει στο λαό του», «Ο ΠΑΟ ανήκει στο λαό του», κ.ο.κ., θα μπορούσαν να συνιστούν μια γελοιογραφική αποτύπωση της πραγματικότητας αν δεν επρόκειτο για μια επιδοτούμενη από τα ίδια τα αφεντικά γελοιότητα, για να αναβαπτίζουν την εξουσία τους μέσα από τις αυταπάτες των «οπαδών».
Αλλά όλα αυτά δεν ισχύουν στον εκτός γηπέδων κόσμο;
Εν ολίγοις, το «δικαίωμα» κάποιων να κατέχουν από τα κοινωνικά μέσα παραγωγής μέχρι τα παιχνίδια του λαού, να αποφασίζουν με τη δύναμη που τους παρέχει η εξουσία της ιδιοκτησίας πάνω σε ανθρώπους και σε πράγματα, παράγει «κανιβαλισμό» και κοινωνικό δαρβινισμό. Αλλά αυτή, σίγουρα, είναι μια συζήτηση που ξεπερνά κατά πολύ το ποδόσφαιρο...
Διαβαστε Περισσοτερα...
Πάντως, με τον Λεμονή προπονητή ήταν που ο Ολυμπιακός κατάφερε για πρώτη φορά στα χρονικά να νικήσει εκτός έδρας στο Τσάμπιονς Λιγκ (δύο φορές) και να «κοκορεύεται» ότι κέρδισε με 4-0 τον Παναθηναϊκό.
Το θέμα, φυσικά, δεν είναι η χτεσινή απόλυση του Λεμονή, με την έννοια ότι ο τελευταίος θα πεινάσει. Το θέμα δεν είναι ούτε το επέκεινα της πορείας του Ολυμπιακού ως εταιρείας που μετέχει πρωταγωνιστικά στο εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το χτεσινό «διαζύγιο» είναι μια απόλυση ενός υψηλόβαθμου στελέχους από μια μεγάλη επιχείρηση. Τουτέστιν, σκασίλα μας και πέραν τούτου ουδέν.
Συμφωνούμε. Αλλά με μια υποσημείωση: Υποστηρίζουμε ότι το ποδόσφαιρο, ως μαζικό φαινόμενο με τεράστιο κοινωνικό εκτόπισμα, είναι κατάλληλο πεδίο από το οποίο μπορούν να εξαχθούν ευρύτερα συμπεράσματα, που τυγχάνουν αξίας πέραν του ...γκαζόν.
Το θέμα, δηλαδή, που προκύπτει με αφορμή την εκπαραθύρωση Λεμονή είναι ότι: Η διαχείριση από τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ του ανθρώπινου δυναμικού που έχουν στη δούλεψή τους (σ.σ.: η τακτική της στυμμένης λεμονόκουπας, δηλαδή) αποτελεί ενδεικτικό στοιχείο του συνολικού τρόπου με τον οποίο το λαοφιλέστερο παιχνίδι του κόσμου έχει γίνει αντικείμενο σφετερισμού από τα αφεντικά. Και τα αφεντικά του ποδοσφαίρου, λειτουργώντας σαν «ιδιοκτήτες μαγαζιών», δε λογαριάζουν κανέναν και δε δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.
Αλλά αυτό το μοντέλο «ανθρωποφαγίας» δεν ισχύει και στον εκτός γηπέδων κόσμο;
Επιπλέον: Το λαϊκότερο των αθλημάτων, από λαϊκή περιουσία που θα έπρεπε να είναι, αποτελεί «παιχνίδι» για να γεμίζουν τα «κενά» τους οι μεγιστάνες που ελέγχουν τις ομάδες και για να μπορούν μέσα από αυτές να διαμορφώνουν το κοινωνικό τους προφίλ. Να προωθούν τις κύριες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Να παρεμβαίνουν στα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα.
Οσο για τα συνθήματα του τύπου «Ο Θρύλος ανήκει στο λαό του», «Ο ΠΑΟ ανήκει στο λαό του», κ.ο.κ., θα μπορούσαν να συνιστούν μια γελοιογραφική αποτύπωση της πραγματικότητας αν δεν επρόκειτο για μια επιδοτούμενη από τα ίδια τα αφεντικά γελοιότητα, για να αναβαπτίζουν την εξουσία τους μέσα από τις αυταπάτες των «οπαδών».
Αλλά όλα αυτά δεν ισχύουν στον εκτός γηπέδων κόσμο;
Εν ολίγοις, το «δικαίωμα» κάποιων να κατέχουν από τα κοινωνικά μέσα παραγωγής μέχρι τα παιχνίδια του λαού, να αποφασίζουν με τη δύναμη που τους παρέχει η εξουσία της ιδιοκτησίας πάνω σε ανθρώπους και σε πράγματα, παράγει «κανιβαλισμό» και κοινωνικό δαρβινισμό. Αλλά αυτή, σίγουρα, είναι μια συζήτηση που ξεπερνά κατά πολύ το ποδόσφαιρο...
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
Στον Φίλο μου τον Γιώργο
Χτες όταν μετά από μια μεγάλη βόλτα στην πόλη της Κέρκυρας και την συζητήσει με τον φίλο μου τον Γιώργο γύρισα στο μαγαζί και κα8ησα και σκεπτόμουν την συζήτηση μας
λοιπόν τα παρακάτω μπορεί να μην ισχύουν Όλα αλλά φιλέ στο αφιερώνω
Πέρασαν...
οι εποχές που ξενυχτούσες πίνοντας…και την άλλη μέρα ήσουν εντάξει
οι εποχές που δεν σε ενδιέφερε τι τρως και τι πίνεις…που γελούσες στο άκουσμα της λέξης χοληστερίνης...
οι εποχές που ήσουν επαναστάτης χωρίς αιτία ? ? ?
οι εποχές που δεν έκανες συμβιβασμούς και είχες την απαίτηση να συμβιβαστούν οι άλλοι μαζί σου ???…
οι εποχές που δεν σε ένοιαζε «τι λένε οι άλλοι….»
οι εποχές που είχες πιο πυκνό μαλλί οι εποχές της ανεμελιάς και της ανευθυνότητας…
οι εποχές των χαζών ή των πλατωνικών ερώτων…
οι εποχές που ήσουν απόλυτος και σίγουρος για τη ζωή…
οι εποχές που ο έρωτας ήταν πιο αγνός…
πέρασαν τόσα καλοκαίρια και εσύ θυμάσαι κυρίως το τελευταίο…
πέρασαν…
οι εποχές που θυμώσουν περισσότερα….
οι εποχές που εμπιστευόσουν πιο πολύ…
οι εποχές που το ταξίδι σου ανέβαζε την αδρεναλίνη…
οι εποχές που όποτε άφηνες το σπίτι αισθανόσουν ασφάλεια…
οι εποχές που έκανες φίλους πιο εύκολα…
το καταλαβαίνεις ότι γερνάς…
σου το υπενθυμίζουν οι αντοχές σου και οι αντιδράσεις σου…
όσο όμως κι αν μεγαλώσεις, στην ψυχή σου θα μένει πάντα ένα μικρό παιδί…
που θα χαίρεται και θα γελάει με τα «μικρά χαζά πράγματα».
Έρχονται και άλλα ωραία όμως…
και όλα αυτά που πέρασαν και τώρα σε χαιρετούν, μπαίνουν σε μικρά κουτάκια που τα ανοίγεις…όταν μένεις μόνος σου τα βράδια και σε πιάνει νοσταλγία….
Καλό βράδυ φιλε
Διαβαστε Περισσοτερα...
λοιπόν τα παρακάτω μπορεί να μην ισχύουν Όλα αλλά φιλέ στο αφιερώνω
Πέρασαν...
οι εποχές που ξενυχτούσες πίνοντας…και την άλλη μέρα ήσουν εντάξει
οι εποχές που δεν σε ενδιέφερε τι τρως και τι πίνεις…που γελούσες στο άκουσμα της λέξης χοληστερίνης...
οι εποχές που ήσουν επαναστάτης χωρίς αιτία ? ? ?
οι εποχές που δεν έκανες συμβιβασμούς και είχες την απαίτηση να συμβιβαστούν οι άλλοι μαζί σου ???…
οι εποχές που δεν σε ένοιαζε «τι λένε οι άλλοι….»
οι εποχές που είχες πιο πυκνό μαλλί οι εποχές της ανεμελιάς και της ανευθυνότητας…
οι εποχές των χαζών ή των πλατωνικών ερώτων…
οι εποχές που ήσουν απόλυτος και σίγουρος για τη ζωή…
οι εποχές που ο έρωτας ήταν πιο αγνός…
πέρασαν τόσα καλοκαίρια και εσύ θυμάσαι κυρίως το τελευταίο…
πέρασαν…
οι εποχές που θυμώσουν περισσότερα….
οι εποχές που εμπιστευόσουν πιο πολύ…
οι εποχές που το ταξίδι σου ανέβαζε την αδρεναλίνη…
οι εποχές που όποτε άφηνες το σπίτι αισθανόσουν ασφάλεια…
οι εποχές που έκανες φίλους πιο εύκολα…
το καταλαβαίνεις ότι γερνάς…
σου το υπενθυμίζουν οι αντοχές σου και οι αντιδράσεις σου…
όσο όμως κι αν μεγαλώσεις, στην ψυχή σου θα μένει πάντα ένα μικρό παιδί…
που θα χαίρεται και θα γελάει με τα «μικρά χαζά πράγματα».
Έρχονται και άλλα ωραία όμως…
και όλα αυτά που πέρασαν και τώρα σε χαιρετούν, μπαίνουν σε μικρά κουτάκια που τα ανοίγεις…όταν μένεις μόνος σου τα βράδια και σε πιάνει νοσταλγία….Καλό βράδυ φιλε
Η γριούλα και το ταχυδρομείο
Ένας τύπος δουλεύει στο ταχυδρομείο, στο τμήμα που επεξεργάζεται γράμματα που έχουν σταλεί σε λανθασμένες διευθύνσεις και άγνωστους παραλήπτες.
Μια μέρα, βλέπει ένα γράμμα με διεύθυνση 'Προς τον Θεό'.
Αυτό πρέπει να το διαβάσω, σκέφτηκε... Για να δούμε τι λέει!
Ανοίγει το γράμμα και διαβάζει.
'Αγαπητέ Θεούλη, σου ζητώ απεγνωσμένα τη βοήθεια σου. Είμαι μια γριούλα 87 ετών που παίρνω μια πενιχρή σύνταξη που τσίμα τσίμα με φτάνει να τα φέρω βόλτα.
Χτες στο τρόλεϊ μου κλέψανε την τσάντα μου με 100 ευρώ μέσα. Ήταν τα τελευταία λεφτά που είχα για να περάσω μέχρι να έρθει η σύνταξη του άλλου μήνα, την άλλη βδομάδα είναι Πάσχα και μάζευα αυτά τα λεφτά πόσους μήνες για να αγοράσω λαμπάδες και δώρα στα εγγονάκια μου.
Δεν έχω άλλα λεφτά στην τράπεζα και δεν έχω κανέναν να μου δανείσει, και άμα δεν τους πάρω δώρα θα στενοχωρηθούν πάρα πολύ γιατί περιμένουν πως και πως όλο το χρόνο.
Σε παρακαλώ αν θα μπορούσες να με βοηθήσεις κι' εγώ θα σου ανάβω ένα κεράκι κάθε βδομάδα για να σ' ευχαριστήσω...'
Ο υπάλληλος κατασυγκινήθηκε και άρχισε να διαβάζει το γράμμα σε όλους του τους συναδέλφους στο ταχυδρομείο. Όλοι στενοχωρήθηκαν και αποφάσισαν να ξηλωθούν και να βάλουν ό,τι μπορεί ο καθένας και τελικά όλοι μαζί κατάφεραν και συγκέντρωσαν 96 ευρώ.
Τα έβαλαν στο φάκελο και τα ταχυδρόμησαν στη γιαγιά, και μετά επέστρεψαν στη δουλειά τους έχοντας αυτή την θερμή και όμορφη αίσθηση πως έκαναν μια όμορφη, χριστιανική πράξη για το Πάσχα.
Την επόμενη βδομάδα έφτασε νέο γράμμα από τη γριούλα, πάλι με παραλήπτη το Θεό.
Όλοι οι υπάλληλοι του ταχυδρομείου μαζεύτηκαν μέσα στην αγωνία για να διαβάσουν την απάντηση.
'Αγαπητέ Θεέ,
πώς να σε ευχαριστήσω για το καλό που μου έκανες...;
Με τα λεφτά που μου έστειλες πήρα δώρα και λαμπάδες και πασχαλινά αυγά στα εγγονάκια μου και χάρηκαν πάρα πολύ. Περάσαμε πολύ όμορφα χάρις στο δώρο που μου έκανες από αγάπη. Θα σου ανάβω ένα κεράκι κάθε βδομάδα για να σε ευχαριστήσω.
Αιώνια η βασιλεία Σου.
Υ.Γ. παρεμπιπτόντως, λείπανε 4 ευρώ από το φάκελο. Νομίζω πως τα βουτήξανε αυτά τα καθάρματα που δουλεύουν στο ταχυδρομείο...τους ξέρω εγώ τι αληταράδες είναι!!'
νέες....ξαπλώστες.
Χρειάζονται και σχόλια; Στη Μύκονο ήδη προμηθεύτηκαν τις νέες....ξαπλώστες.
Τετάρτη 12 Μαρτίου 2008
«O.K»
Ξέρετε ότι η Αμερικάνικη έκφραση «O.K» έρχεται από τους Έλληνες?. Είναι από την Ελληνική λέξη "ΟΛΑ ΚΑΛΑ".
Το έγραφαν οι Έλληνες που δούλευαν στα λιμάνια της Αμερικής όταν έλεγχαν τα φορτία που έφερναν ή έστελναν.
Εγραφαν τα αρχικά ΟΚ απο το ΟΛΑ ΚΑΛΑ!
και έτσι έμεινε στην ιστορία!.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
