First 8K Video from Space - Ultra HD
Πριν από 7 χρόνια
Τετάρτη 16 Απριλίου 2014
4 εθισμοί που μπορεί να μην γνωρίζετε ότι έχετε!
Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να είστε εθισμένοι με τη δουλειά σας, με το ίντερνετ ή με την αγαπημένη σας εκπομπή; Ανακαλύψτε αν σας αφορά κάποια μορφή εθισμού χωρίς να το γνωρίζετε...Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να είστε εθισμένοι με τη δουλειά σας, με το ίντερνετ ή με την αγαπημένη σας εκπομπή; Ανακαλύψτε αν σας αφορά κάποια μορφή εθισμού χωρίς να το γνωρίζετε...
οι περισσότερες εθιστικές ουσίες έτσι και η καφεΐνη ενεργοποιεί το σύστημα «ανταμοιβής» στον εγκέφαλο μας και μιμείται την αδενοσίνη, ένα μόριο που δρα κατευναστικά για το νευρικό σύστημα και βοηθάει στην έλευση του ύπνου.
Όταν πίνουμε κάποιο ρόφημα με καφεΐνη οι υποδοχείς του εγκεφάλου αντί να δεσμεύουν την αδενοσίνη, δεσμεύουν την καφεΐνη. Η τελευταία ωστόσο δεν έχει ακριβώς τις ίδιες επιδράσεις με την αδενοσίνη καθώς αντί να ηρεμεί το νευρικό σύστημα του προκαλεί υπερδιέγερση. Όσο περισσότερη καφεΐνη λαμβάνετε, τόσο περισσότερο την έχετε ανάγκη για να μπορέσετε να συνεχίσετε. Ακόμη η καφεΐνη αυξάνει την παραγωγή ντοπαμίνης που ενεργοποιεί με τη σειρά της τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που την καθιστά εθιστική. Ναυτία, κούραση, πονοκέφαλος και πόνοι στο στήθος είναι μερικά από τα συμπτώματα που προκαλεί ο εθισμός στην καφεΐνη.
2. Μανιακοί με το Ιντερνετ;
Αν και το ίντερνετ δεν έχει παρά μερικές δεκαετίες που έχει μπει στη ζωή μας, για πολλούς έχει πάψει να είναι ένα απλό χόμπι και έχει μετατραπεί σε εθισμό. Δεν είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς αυτό αν αναλογιστεί πόσες ώρες της ημέρας ξοδεύουμε σήμερα πολλοί από μας μπροστά από τις οθόνες του υπολογιστή μας. Από τη στιγμή που η δουλειά μας, οι κοινωνικές μας επαφές ή και η ψυχαγωγία μας γίνεται ολοένα και πιο εξαρτώμενη από την τεχνολογία, είναι λογικό κάποιοι να δυσκολεύονται να βάλουν όρια στη χρήση της. Σύμφωνα με έρευνα υπολογίζεται ότι σήμερα περίπου το 10 με 15% των ανθρώπων είναι εθισμένο στο ιντερνετ. Για τους εθισμένους ο χρόνος το να είναι συνδεδεμένοι και να σερφάρουν στο διαδίκτυο έχει προτεραιότητα σε σχέση με οτιδήποτε άλλο. Η αποχή από το διαδίκτυο δημιουργεί σε όσους είναι εθισμένοι συμπτώματα στέρησης και μπορεί να αισθάνονται εκνευρισμό, να νοιώθουν μόνοι ή να υποστούν κατάθλιψη, όταν δεν μπορούν να περνούν αρκετό χρόνο στο διαδίκτυο
3. Μήπως είστε «κολλημένοι» με τη δουλειά
Ο όρος «Εργασιομανής» είναι πολύ διαδεδομένος στις μέρες μας, αν και με την ανεργία να καλπάζει ίσως θα αρχίσει να γίνεται λίγο δύσκολο να αποκτήσει κανείς αυτή τη μορφή εθισμού. Ακόμη όμως και αν ξοδεύετε πολύ χρόνο στην εργασία σας και είστε αφιερωμένοι στο επάγγελμά σας, αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι είστε εργασιομανής. Οι εργασιομανείς βρίσκουν λόγους για να δουλέψουν, ακόμα και αν δεν υπάρχει ουσιαστική ανάγκη για αυτό, ενώ το μυαλό τους είναι συνεχώς κολλημένο στη δουλειά τους. Η εργασιομανία είναι μια ψυχαναγκαστική διαταραχή και κάποιος που είναι εξαρτημένος δεν σημαίνει ότι αγαπάει κατ΄ ανάγκη τη δουλειά του. Η εργασιομανία είναι μια συναισθηματική διαταραχή που δεν σχετίζεται με τις ώρες που εργάζεστε ή με το πόσο αγαπάτε τη δουλειά σας, λένε οι ειδικοί. Είναι οι διεργασίες που συντελούνται στο μυαλό σας και οι χημικές διεργασίες που συμβαίνουν στο σώμα σας, που ενισχύουν τη συμπεριφορά.
Μερικές φορές οι εργασιομανείς παράγουν υψηλή δόση αδρεναλίνης μια ορμόνη που τους κάνει πιο δραστήριους. Άλλοι, πάλι, μπορεί να είναι εξαρτημένοι με το βαθμό απόδοσης τους και να αποζητούν τον έπαινο και την αίσθηση της ολοκλήρωσης που τους παρέχει ουπερβολικός φόρτος εργασίας. Όπως και κάθε εθισμός, η εξάρτηση από την εργασία σας, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά άλλους τομείς της ζωής σας, όπως τις σχέσεις με την οικογένεια και τους φίλους σας, αλλά ακόμη και τη σωματική σας υγεία.
4. Δεν μπορείτε χωρίς τηλεόραση;
Μήπως η σκέψη και μόνο ότι θα σας λείψει η αγαπημένη σας τηλεοπτική σειρά σας προκαλεί στρες; Μήπως ξοδεύετε πάρα πολύ χρόνο μπροστά στην τηλεόραση; Καλά, δεν είστε οι μόνοι. Ανήκετε στο 12,5 τοις εκατό των ανθρώπων που παραδέχονται ότι είναιεθισμένοι στην τηλεόραση. Ορισμένοι τύποι του εθισμών αναπτύσσονται ως ένα είδοςαυτοθεραπείας, λένε οι ειδικοί. Με άλλα λόγια, μπορεί η τηλεόραση να είναι ένας άλλος τρόπος να αντιμετωπίσετε διάφορα άλλα συναισθήματα όπως η θλίψη, η μοναξιά ή το στρες. Μερικές φορές η τηλεόραση μπορεί να σας κάνει να νιώθετε πιο χαλαροί. Ένα παράδειγμα αυτού του αποτελέσματος είναι η τηλεόραση. Το πρόβλημα είναι ότι αν στηρίζεστε στην τηλεόραση για νααντιμετωπίσετε το άγχος μπορεί αυτό να εξελιχθεί σε εθιστική συμπεριφορά.
1. Εθισμένοι στον καφέ
Αν κάθε πρωί ξυπνάτε πίνοντας το καφεδάκι σας ή όταν πηγαίνετε στο γραφείο πριν ξεκινήστε τη δουλειά παραγγέλνετε τον καφέ σας, μάλλον κάνετε ότι κάνουν και οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας. Αν όμως πίνετε πολλούς καφέδες και όταν σας λείπει ο καφές γίνεστε οξύθυμοι ή έχετε πονοκέφαλο, τότε ίσως είστε εθισμένοι στην καφεΐνη. Ακόμη όμως και αν ο καφές δεν είναι η αδυναμία σας, το ίδιο μπορεί να σας συμβαίνει και επειδή έχετε εθιστεί σε κάποιο άλλο ρόφημα που περιέχει καφεΐνη όπως πολλά αναψυκτικά ή το τσάι. Όπως και
Αν κάθε πρωί ξυπνάτε πίνοντας το καφεδάκι σας ή όταν πηγαίνετε στο γραφείο πριν ξεκινήστε τη δουλειά παραγγέλνετε τον καφέ σας, μάλλον κάνετε ότι κάνουν και οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας. Αν όμως πίνετε πολλούς καφέδες και όταν σας λείπει ο καφές γίνεστε οξύθυμοι ή έχετε πονοκέφαλο, τότε ίσως είστε εθισμένοι στην καφεΐνη. Ακόμη όμως και αν ο καφές δεν είναι η αδυναμία σας, το ίδιο μπορεί να σας συμβαίνει και επειδή έχετε εθιστεί σε κάποιο άλλο ρόφημα που περιέχει καφεΐνη όπως πολλά αναψυκτικά ή το τσάι. Όπως και
Όταν πίνουμε κάποιο ρόφημα με καφεΐνη οι υποδοχείς του εγκεφάλου αντί να δεσμεύουν την αδενοσίνη, δεσμεύουν την καφεΐνη. Η τελευταία ωστόσο δεν έχει ακριβώς τις ίδιες επιδράσεις με την αδενοσίνη καθώς αντί να ηρεμεί το νευρικό σύστημα του προκαλεί υπερδιέγερση. Όσο περισσότερη καφεΐνη λαμβάνετε, τόσο περισσότερο την έχετε ανάγκη για να μπορέσετε να συνεχίσετε. Ακόμη η καφεΐνη αυξάνει την παραγωγή ντοπαμίνης που ενεργοποιεί με τη σειρά της τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που την καθιστά εθιστική. Ναυτία, κούραση, πονοκέφαλος και πόνοι στο στήθος είναι μερικά από τα συμπτώματα που προκαλεί ο εθισμός στην καφεΐνη.
2. Μανιακοί με το Ιντερνετ;
Αν και το ίντερνετ δεν έχει παρά μερικές δεκαετίες που έχει μπει στη ζωή μας, για πολλούς έχει πάψει να είναι ένα απλό χόμπι και έχει μετατραπεί σε εθισμό. Δεν είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς αυτό αν αναλογιστεί πόσες ώρες της ημέρας ξοδεύουμε σήμερα πολλοί από μας μπροστά από τις οθόνες του υπολογιστή μας. Από τη στιγμή που η δουλειά μας, οι κοινωνικές μας επαφές ή και η ψυχαγωγία μας γίνεται ολοένα και πιο εξαρτώμενη από την τεχνολογία, είναι λογικό κάποιοι να δυσκολεύονται να βάλουν όρια στη χρήση της. Σύμφωνα με έρευνα υπολογίζεται ότι σήμερα περίπου το 10 με 15% των ανθρώπων είναι εθισμένο στο ιντερνετ. Για τους εθισμένους ο χρόνος το να είναι συνδεδεμένοι και να σερφάρουν στο διαδίκτυο έχει προτεραιότητα σε σχέση με οτιδήποτε άλλο. Η αποχή από το διαδίκτυο δημιουργεί σε όσους είναι εθισμένοι συμπτώματα στέρησης και μπορεί να αισθάνονται εκνευρισμό, να νοιώθουν μόνοι ή να υποστούν κατάθλιψη, όταν δεν μπορούν να περνούν αρκετό χρόνο στο διαδίκτυο
3. Μήπως είστε «κολλημένοι» με τη δουλειά
Ο όρος «Εργασιομανής» είναι πολύ διαδεδομένος στις μέρες μας, αν και με την ανεργία να καλπάζει ίσως θα αρχίσει να γίνεται λίγο δύσκολο να αποκτήσει κανείς αυτή τη μορφή εθισμού. Ακόμη όμως και αν ξοδεύετε πολύ χρόνο στην εργασία σας και είστε αφιερωμένοι στο επάγγελμά σας, αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι είστε εργασιομανής. Οι εργασιομανείς βρίσκουν λόγους για να δουλέψουν, ακόμα και αν δεν υπάρχει ουσιαστική ανάγκη για αυτό, ενώ το μυαλό τους είναι συνεχώς κολλημένο στη δουλειά τους. Η εργασιομανία είναι μια ψυχαναγκαστική διαταραχή και κάποιος που είναι εξαρτημένος δεν σημαίνει ότι αγαπάει κατ΄ ανάγκη τη δουλειά του. Η εργασιομανία είναι μια συναισθηματική διαταραχή που δεν σχετίζεται με τις ώρες που εργάζεστε ή με το πόσο αγαπάτε τη δουλειά σας, λένε οι ειδικοί. Είναι οι διεργασίες που συντελούνται στο μυαλό σας και οι χημικές διεργασίες που συμβαίνουν στο σώμα σας, που ενισχύουν τη συμπεριφορά.
Μερικές φορές οι εργασιομανείς παράγουν υψηλή δόση αδρεναλίνης μια ορμόνη που τους κάνει πιο δραστήριους. Άλλοι, πάλι, μπορεί να είναι εξαρτημένοι με το βαθμό απόδοσης τους και να αποζητούν τον έπαινο και την αίσθηση της ολοκλήρωσης που τους παρέχει ουπερβολικός φόρτος εργασίας. Όπως και κάθε εθισμός, η εξάρτηση από την εργασία σας, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά άλλους τομείς της ζωής σας, όπως τις σχέσεις με την οικογένεια και τους φίλους σας, αλλά ακόμη και τη σωματική σας υγεία.
4. Δεν μπορείτε χωρίς τηλεόραση;
Μήπως η σκέψη και μόνο ότι θα σας λείψει η αγαπημένη σας τηλεοπτική σειρά σας προκαλεί στρες; Μήπως ξοδεύετε πάρα πολύ χρόνο μπροστά στην τηλεόραση; Καλά, δεν είστε οι μόνοι. Ανήκετε στο 12,5 τοις εκατό των ανθρώπων που παραδέχονται ότι είναιεθισμένοι στην τηλεόραση. Ορισμένοι τύποι του εθισμών αναπτύσσονται ως ένα είδοςαυτοθεραπείας, λένε οι ειδικοί. Με άλλα λόγια, μπορεί η τηλεόραση να είναι ένας άλλος τρόπος να αντιμετωπίσετε διάφορα άλλα συναισθήματα όπως η θλίψη, η μοναξιά ή το στρες. Μερικές φορές η τηλεόραση μπορεί να σας κάνει να νιώθετε πιο χαλαροί. Ένα παράδειγμα αυτού του αποτελέσματος είναι η τηλεόραση. Το πρόβλημα είναι ότι αν στηρίζεστε στην τηλεόραση για νααντιμετωπίσετε το άγχος μπορεί αυτό να εξελιχθεί σε εθιστική συμπεριφορά.
Τρίτη 15 Απριλίου 2014
Εaster in Corfu.
This space is dedicated to the beauty of the Corfiot Easter.
Through this site, I hope, you will get the chance to find out what is so special about the Easter Celebrations on the island of Corfu. About its music, its colour, its candor and its community.
Capodistrias Band amidst the Easter crowds
Corfu in Easter takes advantage of the great number of local people that are enrolled in/ are members of the local Philharmonics, which ‘take the lead’ and perform Orthodox Easter for us.
Corfu is also a lush green island that in spring time it looks like a wild lavishing colourful garden. The Old Town of Corfu is where most of the Easter celebrations take place, a town designed by the Venetians, French the British and the Greeks, a town that manifests at every corner and at every view its layers of history and, admittedly, it looks extraordinary. Its collage of traditions and vistas outline the cultural and natural landscape, essential elements for anyone attempting to paint our Corfiot Easter picture.
Easter in Corfu is narrated through music, it ‘hits’ you in the street as it is performed by hundreds of locals of all ages. In portraying the Corfiot Easter I have, therefore, included here several links of the music performed during this long week. But please keep in mind that the sound quality in these youtube videos is not great. It is better then to consider these sound/video clips as teasers. You must visit Corfu in Easter to get the full experience. And while watching them, always remember that this is a hobby to all participants.
Botides at Liston on Holy Saturday morning
Important information regarding the content of this site: All the text is mine. The videos embedded here are by various youtube users that I found on simple youtube searches. Most of the photos are from various photographers and sites found through google images searches or on facebook group pages. All photos & videos are linked to the sites, fb groups or youtube channels where I found them, so that anyone can reach their author. My point here is to share beauty and information and to point towards people that do great work. There are a couple of images that are mine and the website’s ‘banner’ photos are taken by two good friends of mine: the ‘Mantzaros’ Band detail is a photograph by Alexandra Tzarougkian, a Corfiot photographer working under the name Ermine Photography, while the rest are taken by Spriros Desyllas, both of whom are Corfiot Easter aficionados.
Πάσχα στην Κέρκυρα: Μια εμπειρία που πρέπει να ζήσεις!
Η άνοιξη έχει κάνει αισθητή την παρουσία της, εσύ ήδη έχεις κανονίσει τις ημέρες αδείας αλλά ακόμα δεν έχεις αποφασίσει τον προορισμό σου. Κάτι έχεις ακούσει από κάποιον φίλο, από τα ΜΜΕ ή τα social media ότι στην Κέρκυρα υπάρχει μεγάλη κινητικότητα, γίνεται πανικός από κόσμο και αυτοί οι βουρλισμένοι (τρελοί στα κερκυραϊκά) πετάνε κανάτες με νερό από τα μπαλκόνια τους.
Το κερκυραϊκό Πάσχα είναι πολλά περισσότερα από τις φήμες που έχετε ακούσει.
Σας το λέει μια Κερκυραία, που κάθε χρόνο αισθάνεται την ίδια κατάνυξη κατά την διάρκεια των δρώμενων στο νησί. Αν σκοπεύεις να παρευρεθείς στο νησί των Φαιάκων οι παρακάτωπληροφορίες θα σου φανούν χρήσιμες για να περάσεις το ωραιότερο Πάσχα της ζωής σου, γεμάτο εικόνες, γεύσεις, μυρωδιές και ακούσματα που θα τα θυμάσαι μια ζωή.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή...
Η Κυριακή των Βαΐων ή των «Βαγιώνε» όπως συνηθίζουμε να τη λέμε, είναι μια πρώτη γεύση του τι θα ακολουθήσει τις επόμενες ημέρες στο νησί. Στις 11 π.μ. πραγματοποιείται η λιτανεία του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνα, προστάτη και πολιούχου του νησιού, εντός του ιστορικού κέντρου της Κέρκυρας, συνοδεία των 18 φιλαρμονικών του νησιού, μαθητών και προσκόπων. Το 1629, το νησί χτυπήθηκε από την θανατηφόρο επιδημία της πανώλης και ο Άγιος απάλλαξε το νησί από τη νόσο και έσωσε τους Κερκυραίους. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης πραγματοποιείται η λιτανεία αυτή από το 1630.
Συμβουλή: Σταθείτε στην περιοχή Μποσκέτο για να αποφύγετε την πολυκοσμία και να απολαύσετε τη λιτανεία. Στις 20:30 πραγματοποιείται συναυλία της Φιλαρμονικής Ένωσης Κέρκυρας "Ιωάννης Καποδίστριας" και της Χορωδίας Κέρκυρας στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Φρούριο με μελωδίες στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας.
Τη Μ. Δευτέρα στις 9 το βράδυ, στο Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό Ντόμο στην πλατεία Δημαρχείου, πραγματοποιείται συναυλία της Φιλαρμονικής Μάντζαρος πάντα στο κλίμα των ημερών.
Οι λάμπες των φαναριών στην πλατεία Liston, του Παλιού Φρουρίου και του παραλιακού όρμου έχουν πλέον χρώμα μωβ, συμβολίζοντας τον πένθος της Εβδομάδας των Παθών.
Τη Μ. Τρίτη, ο Οργανισμός Κερκυραϊκών Εκδηλώσεων μαζί με την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και τον Οργανισμό Λιμένος Κέρκυρας διοργανώνει την καθιερωμένη Ποιητική Μουσική Βραδιά με τίτλο "Από το Γολγοθά στην Ανάσταση" στο Περιστύλιο Ανακτόρων. Ναι αυτές τις μέρες στο νησί, θα καταλάβεις γιατί οι επτανήσιοι τιμούν τις τέχνες και τα γράμματα.
Τη Μ. Τετάρτη και ώρα 19:00 η Χορωδία Εκκλησιαστικής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως στον Ι.Ν. Αγ. Πάντων στην πόλη ψάλλεται η ακολουθία του Νιπτήρα, προεξάρχοντος του σεβ. Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Νεκτάριου.
Το βράδυ στις 21:00 θα πραγματοποιηθεί Συναυλία Εκκλησιαστικής Μουσικής ΔημοτικήςΧορωδίας Κέρκυρας «San Giacomo» και της Συμφωνικής Ορχήστρας Φιλαρμονικής Εταιρίας Κέρκυρας (Παλαιάς Φιλαρμονικής) στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας. Μέσω της πολυφωνικής εκκλησιαστικής μουσικής, που αποτελεί ξεχωριστό χαρακτηριστικό των Επτανήσων, εισάγει τον ακροατή στο θείο δράμα.
Τη Μ. Πέμπτη, στην Καθολική Μητρόπολη της Πλατείας Δημαρχείου, στο Duomo, καθώς τα δώδεκα Ευαγγέλια διαβάζονται, μια μικρή ιεροτελεστία λαμβάνει χώρα Υπάρχουν 12 κεριά αναμμένα και κάθε φορά που τελειώνει ένα Ευαγγέλιο σβήνουν και ένα κερί.
Τη συγκεκριμένη ημέρα παρατηρείται η μεγαλύτερη αύξηση αφίξεων στο νησί. Η πλατεία Liston σφύζει από ζωή και πλήθος ενθουσιασμένων επισκεπτών.
Τη Μ. Παρασκευή, όντας η πιο πένθιμη ημέρα του έτους, δεσπόζει η Ακολουθία και η περιφοράτου «Επιταφίου», συνοδεύεται από κατανυκτικούς ύμνους των φιλαρμονικών και των χορωδιών. Το ιστορικό κέντρο της πόλης της Κέρκυρας ζει τις συναισθηματικά φορτισμένες αυτές στιγμές από νωρίς στις 2 το μεσημέρι.
Όλοι οι «Επιτάφιοι» της Πόλης με συγκεκριμένη σειρά και τάξη περιφέρονται υπό τους μελωδικούς ήχους των Φιλαρμονικών και των Χορωδιακών συνόλων με αποτέλεσμα η πόλη να μετατρέπεται σε ένα ανοικτό ναό. Οι Χορωδίες των ιερών ναών και ιδιαίτερα της Μητροπόλεως, αλλά και η Δημοτική Χορωδία ψάλλουν κατανυκτικά τα «εγκώμια», ενώ το ρεπερτόριο των φιλαρμονικών περιλαμβάνει κλασσικά έργα και συγκεκριμένα το Adagio του Albinoni από την Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας («παλαιά»), Marcia Funebre του Verdi από την Φιλαρμονική Εταιρεία Μάντζαρος («μπλε»),Elegia Funebre, Sventura του Mariani και Πένθιμο εμβατήριο του Chopin από την Φιλαρμονική Καποδίστριας («κόκκινη»). Στις 10 το βράδυ ξεκινάει η περιφορά του επιταφίου της Ιεράς Μητρόπολη, από τα Μουράγια περνώντας μπροστά από το πένθιμα στολισμένο Liston.
Συμβουλή: Κατάλληλο σημείο να σταθείτε είναι τα Μουράγια και η Κοφινέτα, ο κόσμος θα είναι πολύς αλλά οι εικόνες και τα συναισθήματα που θα εισπράξετε θα σας ανταμείψουν. Καλό θα ήταν να πιάσετε από νωρίς το πρωί ένα τραπέζι στην Πλατεία Liston, αυτό το τραπέζι μην το αφήσετε για κανένα λόγο. Όλα τα δρώμενα θα περάσουν από μπροστά σας.
Το Μ. Σάββατο στις 06:00 το πρωί, στον Ι.Ν. Υπεραγίας Θεοτόκου Φανερωμένης (Παναγία των Ξένων), στην Πλακάδα του Αγίου Αναπαράσταση του Σεισμού μετά την ανάσταση του Κυρίου, που πραγματοποιείται, ερμηνεύοντας την σχετική ευαγγελική περικοπή.
Συμβουλή: Αν δε καταφέρετε να μπείτε στο Ναό, κατευθυνθείτε στην Πλατεία και πιάστε τραπέζι. Η Πλατεία ήδη θα σφύζει από ζωή αφού είναι συνήθεια των Κερκυραίων να πηγαίνουν στις 5 π.μ. στην Πλατεία και να πιάνουν τραπέζι. Το τραπέζι αλλάζει χέρια από παρέα σε παρέα ώστε πάντα να υπάρχει κάποιος γνωστός και να μπορέσουν να σταθούν.
Στις 09:00 το πρωί γίνεται η Περιφορά του Επιταφίου και η Λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος, προεξάρχοντος του σεβ. Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Νεκτάριου. είναι η αρχαιότερη λιτανεία του Αγίου, η οποία πραγματοποιείται σε ανάμνηση της θαυματουργικής απαλλαγής του νησιού από την πείνα το έτος 1553. Στην περιφορά συμμετέχουν οι τρεις Φιλαρμονικές της Πόλεως, οι οποίες ερμηνεύουν τα μουσικά έργα: Άμλετ, του ιταλού συνθέτη Facio (παλαιά), Calde Lacrimae (καυτά δάκρυα) του επίσης ιταλού συνθέτη Michelli (μπλέ) και ηρωική του Beethoven (κόκκινη).
Στις 11:00 π.μ. κατά την «Πρώτη Ανάσταση» γίνεται η ρίψη των μπότηδων (πήλινων δοχείων).
Το έθιμο αποτελεί μεταφορά ενός βενετσιάνικου εθίμου, σύμφωνα με το οποίο οι ενετοί συνήθιζαν την Πρωτοχρονιά (σημαντικότερη εορτή τους), να ρίχνουν από τα παράθυρά τους παλιά αντικείμενα, προκειμένου να τ’ αντικαταστήσει ο νέος χρόνος. Κατ’ άλλους το έθιμο είναι ειδωλολατρικής προέλευσης, δεδομένου ότι το Πάσχα εγκαινιάζει ουσιαστικά την αρχή της νέας βλαστικής περιόδου, οπότε οι τρυφεροί καρποί συλλέγονται στα νέα δοχεία, ενώ τα παλιά καταστρέφονται. Οι Κερκυραίοι ανανέωσαν αυτή την παράδοση προσφέροντάς της χριστιανικό περιεχόμενο, αφού ουσιαστικά αναπαρίσταται ο αναστάσιμος λόγος του Κυρίου «ίνα συντρίψω αυτούς ως σκεύη κεραμέως».
Συμβουλή: Μη στέκεστε σε σημεία που θα πέσουν οι μπότηδες. Προσοχή!!! Οι μπότηδες ρίπτονται από παντού. Μετά το σπάσιμο, πάρτε κομμάτια από το κεραμικό για γούρι. Αν γνωρίζετε κάποιον Κερκυραίο με σπίτι στην Πλατεία Liston ανεβείτε να του κάνετε επίσκεψη και σπάστε και εσείς ένα μπότη για το καλό όπου κι αν είστε.
Στις 11:01 στην Πίνια γνωστή σε όλους τους Κερκυραίους ως Κουκουνάρα (υπάρχει μια μεγάλη μεταλλική κουκουνάρα αν κοιτάξετε ψηλά), στο παλαιό εμπορικό κέντρο της πόλης, πραγματοποιείται το έθιμο της Μαστέλας. Μυρτιές και κορδέλες στολίζουν ένα βαρέλι γεμάτο με νερό, όπου οι περαστικοί όλη τη διάρκεια της Μ. Εβδομάδας ρίχνουν κέρματα κάνοντας μια ευχή. Με την αναγγελία (κωδωνοκρουσίες) της πρώτης ανάστασης, ο πρώτος που βουτάει στη μαστέλα λαμβάνει και το περιεχόμενό της. Η εκδήλωση οργανώνεται από τον οργανισμό Κερκυραϊκών εκδηλώσεων (Ο.Κ.Ε.).
Στις 22:00 το νησί υποδέχεται το Άγιο Φως του Παναγίου Τάφου. Το Άγιο Φως μεταφέρεται στον Ι.Ν. της Αγίας Παρασκευής, όπου αρχίζει η ακολουθία της αναστάσεως του Κυρίου, προεξάρχοντος του σεβ. Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Νεκτάριου.
Στις 23:45 από τον Ι. Ν. της Αγίας Παρασκευής μετάβαση στο Πάλκο της Πάνω Πλατείας για την τελετή της Αναστάσεως, προεξάρχοντος του σεβ. Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Νεκτάριου. Εκεί τελείται η ανάσταση και ψάλλετε το «Χριστός Ανέστη», με τις τρεις Φιλαρμονικές της πόλεως να παιανίζουν ταυτόχρονα το εμβατήριο «Έρχονται οι Γραικοί», τον ύμνο της ενώσεως της Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα, ενώ αμέτρητα βεγγαλικά από το Παλαιό Φρούριο φωτίζουν τον κερκυραϊκό ουρανό κάνοντας την ατμόσφαιρα φαντασμαγορική.
Συμβουλή: Αν θέλετε να αισθανθείτε την κατάνυξη της αναστάσεως επισκεφθείτε τον Ιερό Ναό Αγ. Τριών Μαρτύρων στην περιοχή Ανεμόμυλο Γαρίτσας. Εκεί οι πιστοί βγαίνουν στην αυλή του Ναού και γίνεται αναπαράσταση της Αναστάσεως. Παράλληλα φαίνονται τα βεγγαλικά που ρίπτονται από το Παλαιό Φρούριο.
Κυριακή του Πάσχα, από τις 09:00 - 11:00, στους περισσότερους ναούς της Κέρκυρας τελείται η αναστάσιμη Θεία λειτουργία. Παράλληλα λιτανεύεται, σύμφωνα με την κερκυραϊκή εκκλησιαστική παράδοση, η εικόνα της αναστάσεως του Κυρίου.
Τρίτη της Διακαινησίμου στις 18:00 πραγματοποιούνται τα «Μπάσματα» του Αγίου, δηλαδή η εναπόθεση του Ιερού λειψάνου του Αγίου Σπυρίδωνος στη λάρνακά του με την καθιερωμένη παράσταση των αρχών.
Από το Μ. Σάββατο μέχρι την Τρίτη το σκήνωμα βρίσκεται σε όρθια θέση στη θύρα του. Μέσα από τον Ιερό Ναό μπορείτε να προμηθευτείτε δωρεάν φυλαχτά με κομμάτι από τα παπουτσάκια του Αγίου.
Συμβουλή: Για να αποφύγετε την ταλαιπωρία και να μη στέκεστε με τις ώρες στην ουρά, επιχειρήστε να προσκυνήσετε τις πρωινές ώρες, δηλαδή μετά τα μεσάνυχτα.
Μην ξεχάσετε:
- Να πιείτε τον καφέ σας στην πλατεία Liston, στο καφέ «ΚΟΧΛΙΑΣ» •
- Για το ούζο σας στο μαγευτικό «ΝΑΥΤΙΛΟ» στον παραλιακό όρμο της Γαρίτσας με θέα το Παλαιό Φρούριο
- Πίσω από το Δημαρχείο στο «Bristol» απολαύστε το κρασί ή το cocktail σας μετρώντας τις αμέτρητες λάμπες του decor της οροφής του.
- Το ιταλικό εστιατόριο «la famiglia» με το ζεστό του χώρο χωμένο μέσα στα γραφικά καντούνια της παλαιάς πόλης, θα κερδίσει τον ουρανίσκο σας με γεύσεις από την γειτονική χώρα, special note, μακαρονάδα με μύδια.
- Για ποικιλία κρασιών στο ολοκαίνουργιο αλλά δοκιμασμένο wine bar- bistro «Salto», special note, ριζότο με γαρίδες, απλά δοκιμάστε το.
- Στο «Corfu Palace Hotel» εκτός από τη διαμονή σας, μπορείτε να απολαύσετε ένα πλήρες πρόγραμμα περιποίησης και ομορφιάς στο άκρως εξοπλισμένο του Spa με εσωτερική πισίνα. Επίσης ένα δείπνο στο εστιατόριο του ξενοδοχείου «Scheria», ο chef Θωμάς θα είναι δίπλα σας για να σας ξεναγήσει στα μυστικά της ελληνικής και μεσογειακής κουζίνας.
- Μια επίσκεψη στο «Fingerfoot» για να σας περιποιηθούν όπως αξίζει, η όμορφη Κατερίνα θα σας περιμένει στην οδό Αγ. Πάντων.
- Στην οδό Θεοτόκη βρίσκεται το «The Ten», ο Κώστας θα σας δείξει τα νέα trends της μόδας προσαρμοσμένα πάντα στο προσωπικό style του καθενός. Ρούχα, παπούτσια, τσάντες και αξεσουάρ, ένας μικρός παράδεισος για τους λάτρεις της Μόδας είναι εκεί.
- «Salty bag», για skippers ή μη, η νέα μόδα με τις «αλμυρές» τσάντες ξεκινά από την Κέρκυρα στην οδό Ερωτόκριτου Μωραΐτη, τσάντες φτιαγμένες από πανιά ιστιοφόρων. Βρες αυτή που σου ταιριάζει.
- Δοκίμασε την «τσιτσιμπύρα» (είδος λεμονίτας), γιατί δεν θα τη βρεις σε κανένα άλλο μέρος.
- Μη φύγετε από το νησί χωρίς την απαραίτητη βόλτα μέσα στα καντούνια με τα τουριστικά μαγαζάκι, και φυσικά δοκιμάστε το παραδοσιακό «ΚΟΥΜ ΚΟΥΑΤ», είτε σα φρούτο , είτε σα λικέρ είτε σαν μαρμελάδα.
- Χαιρετίστε τον «Σταμάτη Καταπόδη», ένα από τους καλύτερους φωτογράφους του νησιού ο οποίος θα είναι στα πιο απίθανα μέρη και θα καλύπτει όλα τα δρώμενα.
Τώρα πια έχετε όλα όσα χρειάζεστε για να περάσετε ένα αξέχαστο Πάσχα στο νησί της Ναυσικάς.
Η ώρα πέρασε και πρέπει να ετοιμάσω βαλίτζες για Κέρκυρα. Σας περιμένω όλους να βιώσουμε όλοι μαζί το πιο ευλαβικό Πάσχα της Ελλάδας.
See you there gals n' guys!
Πέμπτη 10 Απριλίου 2014
Κυριακή 6 Απριλίου 2014
Τι σημαίνει ο αριθμός του σπιτιού σου;
- Τι σημαίνει ο αριθμός του σπιτιού σου;
Σύμφωνα με την αριθμολογία, επιστήμη της σημασίας των αριθμών, το νούμερο του σπιτιού όπου κατοικείς ίσως...
επηρεάζει τη ζωή σου. Είτε αυτό είναι αλήθεια είτε όχι, εσύ μπορείς να ρίξεις μια ματιά στις ιδιότητες των αριθμών και να τις προσαρμόσεις αναλόγως στο πιστεύω σου.
Πώς;
Άφησε να σε ανεβάσουν ψυχολογικά οι θετικές επιδράσεις που δέχονται τα του οίκου σου. Όσο γι΄αυτά που ο αριθμός του σπιτιού σου δείχνει ότι πρέπει να προσέξεις, απλώς ζύγισε την πληροφορία γι να δεις αν ισχύει.
Αν μη τι άλλο, δες το ως μια απλή άσκηση αυτογνωσίας.
Πώς να υπολογίσεις το νούμερο
Άθροισε τα ψηφία του αριθμού του σπιτιού, ώστε να
Οι ιδιότητες των αριθμών
Κάθε αριθμός δίνει (θεωρητικά) το δικό του…άρωμα και αποτύπωμα στον χώρο όπου ζεις (ή εργάζεσαι), άρα και συγκεκριμένες ευνοϊκές επιρροές.
Τι σημαίνει κάθε αριθμός:
Ένα: Νέο ξεκίνημα, προσωπική ανάπτυξη, πρόοδος, δημιουργικότητα, ανεξαρτησία, μοναδικότητα, ατομικότητα.
* Προσοχή στην τάση για απομόνωση.
Δύο: Εταιρική σχέση και συνεργασία, ζευγάρωμα, ισορροπία, η ισχύς εν τη ενώσει, προσωπικό δόσιμο.
*Προσοχή στον έντονο συναισθηματισμό και την υπερευαισθησία.
Τρία: Ανάπτυξη και έκφραση της προσωπικότητας, αισιοδοξία, διαφάνεια, επικοινωνία, διεύρυνση κύκλου γνωριμιών, κοινωνικές σχέσεις.
* Προσοχή στις υπερβολές παντός τύπου.
Τέσσερα: Σταθερότητα, αυτοπειθαρχία, οργάνωση, ενότητα, σοβαρότητα, ασφάλεια, υπηρεσία κάποιου σκοπού.
*Προσοχή στην έλλειψη ευελιξίας.
Πέντε: Συνεχής και απρόβλεπτη δραστηριότητα, ενεργητικότητα, περιπετειώδης ζωή, ενέργεια με διακυμάνσεις.
* Προσοχή στις ξαφνικές αλλαγές.
Έξι: Οικογενειακή βοήθεια και υποστήριξη, καλοσύνη, αρμονία, ισορροπία και καλαισθησία.
* Προσοχή στην τάση για αφελείς ενέργειες.
Επτά: Πνευματικότητα, αναγέννηση, σεβασμός σε ό,τι είναι ιερό, περισυλλογή, ανάλυση, φιλαλήθεια, διαλογισμός.
* Προσοχή στη ροπή για απομόνωση.
Οκτώ: Προσωπική δύναμη, ηγεσία, εξουσία, υλική αφθονία και ανταμοιβή, πληθωρικότητα.
* Προσοχή στη διαφθορά.
Εννέα: Ολοκλήρωση, υπέρβαση, απελευθέρωση, ανιδιοτέλεια, αυταπάρνηση, αφοσίωση, ανεκτικότητα, κατανόηση.
* Προσοχή στην τάση για έλεγχο και κυριαρχία.
Σάββατο 29 Μαρτίου 2014
Σα βγεις στον πηγαιμό με RyanAir!
Σα βγεις στον πηγαιμό με RyanAir!
Ημερομηνία: 28 Μαρτίου 2014
Θα πάω την Κυριακή, θα γυρίσω τη Δευτέρα. Κλείνω το εισιτήριο μόλις πέντε μέρες πριν: Θεσσαλονίκη - Ρώμη, 118 ευρώ με τη RyanAir. Δεν ακούγεται καθόλου άσχημο.
Μόνο που κάπου εδώ, τελειώνει το θετικό μέρος του ρεπορτάζ. Ξεκινώ να κλείσω το εισιτήριο και αρχίζουν οι μικρές, πικρές χρεώσεις.
Θες να πληρώσεις με πιστωτική κάρτα αντί για χρεωστική; Τρία ευρώ πάνω. Θες να διαλέξεις από πριν πού θα κάθεσαι; 15 ευρώ για κάθε πτήση. Θες να σου στείλουν γραπτό μήνυμα με τα στοιχεία της πτήσης; 2 ευρώ ακόμα. Θες να επιβιβαστείς με το πρώτο γκρουπ επιβατών στο αεροπλάνο; 14 ευρώ έξτρα.
Και μετά, αρχίζουν τα τριψήφια: αν έχεις μαζί σάκο με ρακέτες του τένις, τσάντα του γκολφ ή εξοπλισμό για σκέιτμπορντ, 100 ευρώ. Μουσικό όργανο; Αλλα 100 ευρώ. Μπότες του σκι; 100 ευρώ ακόμα. Το καθισματάκι του μωρού για αυτοκίνητο; 20 ευρώ.
Η RyanAir μπορεί να είναι διάσημη για τα φθηνά της εισιτήρια σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά είναι επίσης διάσημη για τις κρυφές χρεώσεις της – αν, ας πούμε, ξεχάσεις να τυπώσεις το εισιτήριό σου από το σπίτι και πας στο γκισέ του αεροδρομίου χωρίς αυτό, θα σε χρεώσουν μέχρι και 100 ευρώ έξτρα!
Στην πραγματικότητα, τη στιγμή που αποφασίζεις να ταξιδέψεις με τη RyanAir αρχίζουν οι εκπλήξεις. Και δεν τελειώνουν μέχρι να κατέβεις από το αεροπλάνο.
Στο τρίτο «κλικ» του ποντικιού διαπιστώνω πως η βαλίτσα μου δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή εισιτηρίου. Μπορώ να πάρω μαζί μου μόνο μία τσάντα στην καμπίνα επιβατών, μέχρι 10 κιλά. Το επόμενο «κλικ» είναι ακόμη πιο διαφωτιστικό: αν θέλω κανονική βαλίτσα, θα πρέπει να πληρώσω 40 ευρώ επιπλέον! Αποφασίζω να ταξιδέψω χωρίς βαλίτσα, αλλά στο επόμενο «κλικ» το παζάρι συνεχίζεται.
Τώρα αρχίζουν οι παράξενες προσφορές:
Θες να μιλάς στο κινητό όσο είσαι στον αέρα; RyanAir Talk, με οκτώ ευρώ την ώρα. Θες να βγάλεις από τώρα εισιτήριο από το αεροδρόμιο για το κέντρο της Ρώμης; 4 ευρώ. Θες να κάνεις το τουρ της Ρώμης όταν φτάσεις; 25 ευρώ. Θες να αγοράσεις βαλίτσα ή τσάντα ή σακίδιο; Από 40 έως 100 ευρώ. Θες να νοικιάσεις αυτοκίνητο; 50 ευρώ τη μέρα.
Κάθε πάτημα στο «continue» σε βγάζει και σε μια καινούργια σελίδα, που κάτι θέλει να σου πουλήσει. Εχω φτάσει στην πέμπτη σελίδα κι ακόμα δεν έχω υποκύψει σε κανένα πειρασμό. Και τότε, εμφανίζεται η λοταρία: «Παίξε με τη RyanAir για να κερδίσεις το ταξίδι σου και 15 λίρες βάουτσερ δώρο». Στο «θες να παίξεις;» πατάω «ναι». Και με την άκρη του ματιού μου βλέπω στην τιμή του εισιτηρίου δίπλα να προστίθενται «2 ευρώ χρέωση για παιχνίδι»!
Μου παίρνει περίπου δέκα λεπτά απανωτών «κλικ» για να φτάσω στη σελίδα όπου τελικά θα κλείσω το εισιτήριο, αλλά σκέφτομαι την τιμή - ευκαιρία των 118 ευρώ και κάνω υπομονή. Επιτέλους, κάποτε φτάνω στο τέλος. Πατάω το «Pay now», περιμένω όλο ανυπομονησία... και το σύστημα με πετάει έξω! «Sorry», μου γράφει, «έχουμε κάποια προβλήματα με την ιστοσελίδα μας». «Η κράτησή σας έχει κλειδωθεί».
Μισή ώρα μετά, που το σύστημα ξεμπλοκάρει, διαπιστώνω πως ακόμη δεν έχω κάνει κράτηση. Πως πρέπει να ξανακάνω, δηλαδή, όλη τη διαδικασία απ' την αρχή. Και ακόμη δεν έχω καν δει το αεροπλάνο...
Οποιος μπει πρώτος κάθεται εκεί που θέλει
Αεροδρόμιο Μακεδονία. «Είστε για Ρώμη;». Γνέφω στην υπάλληλο της RyanAir. Τσεκάρει το εισιτήριο που έχω τυπώσει απ' το σπίτι. «Ωραία, καθήστε εκεί μέχρι να ανοίξει η πύλη», λέει δείχνοντας ένα περιφραγμένο χώρο μπροστά στην πόρτα που βγάζει στον αεροδιάδρομο. Τη ρωτάω πότε θα μου δώσει τον αριθμό της θέσης μου στο αεροπλάνο. «Δεν θα έχετε συγκεκριμένη θέση», μου εξηγεί ευγενικά. «Αλλά αν θέλετε να διαλέξετε μια καλή θέση, να καθήσετε τώρα κοντά στην πύλη, ώστε μόλις ανοίξει, να τρέξετε για να προλάβετε». Για μια στιγμή νομίζω πως η υπάλληλος μου κάνει πλάκα. Μόνο που δεν γελάει. Κοιτώντας λοξά μήπως και χαμογελάσει ξαφνικά που με ξεγέλασε, πάω κοντά στην πύλη. Γύρω μου σιγά σιγά μαζεύεται το τσούρμο των επιβατών. Ολοι όρθιοι, σπρώχνουν ποιος θα κολλήσει πιο κοντά προς την πόρτα. Υστερα από πέντε λεπτά σ' αυτήν την κατάσταση, αρχίζω να σκέφτομαι πως η υπάλληλος δεν έκανε πλάκα.
Σιγουρεύομαι εντελώς τη στιγμή που ανοίγει η πύλη και νιώθω να με σπρώχνουν πενήντα άλλοι επιβάτες προς τα έξω. «Μα τι με κάνεις;» ακούω τον Θεσσαλονικιό δίπλα μου να λέει. Το σακίδιο της μπροστινής έχει χωθεί στο πλευρό του. Σπρώχνοντας ο ένας τον άλλον περνάμε σαν αέρας το τελευταίο τσεκ και τρέχοντας πια, κατεβαίνουμε τα σκαλιά προς το λεωφορειάκι. Νιώθω πως αν σκοντάψω, οι πίσω θα με τσαλαπατήσουν. Ενα μικρό άλμα, και κολλάω στις πλάτες των άλλων στο λεωφορείο. Ετσι παστωμένοι ξεκινάμε για το αεροπλάνο. «Ελένη, άμα μπεις πρώτη να πιάσεις θέση», ακούω τη γυναίκα δίπλα μου. «Εννοια σου, θα τρέξω σαν τον άνεμο!», απαντάει η κόρη της.
Ξαφνικά, το λεωφορείο φρενάρει. Μέσα από το τζάμι πίσω από τα σώματα, βλέπω το αεροπλάνο. Οι πόρτες ανοίγουν. «Πάμε! Πάμε! Πάμε!», ακούω πίσω μου. Ολοι μαζί πεταγόμαστε έξω και τρέχουμε. Είναι σαν την απόβαση στη Νορμανδία, αλλά με βαλίτσες αντί για όπλα. Οι γέροι και οι χοντροί μένουν πίσω – αλλά όπως θα μάθω σύντομα, οι παχύσαρκοι αντιμετωπίζονται περίπου όπως η πανούκλα στις πτήσεις της RyanAir. Προς το παρόν, τρέχω στη σκάλα του αεροπλάνου και ορμάω σε μια τριάδα θέσεων να πιάσω το παράθυρο. Νιώθω μιαν αλλόκοτη ευτυχία που τα κατάφερα. Συνέρχομαι μόνο όταν βλέπω μια Ιταλίδα να χορεύει που πρόλαβε να καπαρώσει το κάθισμα στην έξοδο κινδύνου.
Ενας 18άρης Γερμανός έρχεται και κάθεται δίπλα μου. Είναι πολύ αδύνατος, αλλά οι θέσεις είναι τόσο στενές, που αναγκαστικά κολλάει επάνω μου. Το μπλουζάκι μου μυρίζει ήδη γερμανικό αντηλιακό, το αεροπλάνο πια έχει γεμίσει ασφυκτικά, έχει ζέστη και πιτσιρικάδες και μπαγκάζια παντού. Είναι περίπου σαν το ΚΤΕΛ της Σαντορίνης τον Δεκαπενταύγουστο, μόνο που αυτό εδώ όπου να 'ναι θα πετάξει.
Στον διάδρομο έχουν ξεμείνει εννέα όρθιοι, χωρίς θέση. «Φουλ;», ρωτάει ο μπρος αεροσυνοδός την πίσω. «Φουλ!», απαντάει εκείνη. Ο αεροσυνοδός μαζεύει τους εννέα και ξεκινάει διανομή. Περπατάει αργά και όπου βλέπει άδεια θέση, «You!», λέει και δείχνει έναν απ' τους όρθιους. «Sit there!». Τον τρίτο στη σειρά, έναν εύσωμο νεαρό, δεν τον θέλει κανείς. «Γιατί σε μένα ο χοντρός;», κάνει ο Ελληνας που του κλήρωσε να κάτσει αριστερά του. Ο νεοφερμένος δεν καταλαβαίνει λέξη, αλλά έχει τον δικό του πόνο: ξεχειλίζει από το κάθισμα, τα μπράτσα της καρέκλας χώνονται στα πλευρά του. Ο τρίτος της τριάδας το φιλοσοφεί. «Ε, ας στριμωχτούμε», λέει όπως είναι σχεδόν κολλημένος στο τζάμι. «Και τι έγινε; Δεκαπέντε ευρώ πληρώσαμε το εισιτήριο».
Το βασανιστήριο με το σιδερένιο κουτί
Στο Ciampino, το δεύτερο αεροδρόμιο της Ρώμης, είναι σαν να μην υπάρχει άλλη αεροπορική εταιρεία. Εμείς στο γκισέ Α10, πετάμε με RyanAir για Θεσσαλονίκη, απέναντι ξεκινάει μια τεράστια ουρά που στριφογυρίζει σε όλη την αίθουσα αναμονής για να καταλήξει στο γκισέ για Γκέτεμποργκ και στο βάθος ήδη ετοιμάζεται για ταξίδι το τσούρμο για Αϊντχόβεν. Αυτοί οι επιβάτες της RyanAir είναι και οι πιο άτυχοι. Η υπάλληλος τους βάζει έναν έναν να χώνουν την τσάντα τους στο ειδικό σιδερένιο κουτί, να της αποδείξουν πως χωράει. «Επεσαν στη στρίγγλα», κάνει ο νεαρός δίπλα μου, ο Γιώργος, που έχει ξαναπετάξει με RyanΑir. Τον κοιτάζω με απορία. «Οι υπάλληλοι μόνο αν θέλουν σε ελέγχουν», λέει. «Αν θέλουν, μπορούν και να σου ζυγίσουν τη βαλίτσα». Ο νεαρός λέει πως το χειρότερο απ' όλα «είναι να σου βγάλουν το χάρτινο κουτί. Εκεί δεν μπορείς να τη στριμώξεις τη βαλίτσα. Αν πας να τη βάλεις μέσα κι αυτό σκιστεί, πληρώνεις επί τόπου. Εκατό ευρώ ακόμα!». Αλλά βέβαια, μπορεί και να μη σου ζητήσουν τίποτε απ' όλ' αυτά. «Να, κοίτα εκεί», κάνει ο Γιώργος. Μου δείχνει την ουρά της RyanAir για Ντίσελντορφ. Μεγάλες και μικρές χειραποσκευές περνούν χωρίς κανέναν έλεγχο. Η υπάλληλος σταματάει μόνο μια γυναίκα με τρεις τσάντες. Οι υπόλοιποι επιβάτες την χαζεύουν όπως έχει πέσει στο πάτωμα και παλεύει να χωρέσει όλα της τα πράγματα σε μία τσάντα. «Και να τα καταφέρει, θα φρακάρει μετά η τσάντα της στο σιδερένιο κουτί», λέει ο Γιώργος. «Το οποίο είναι δύο πόντους πιο στενό από το αντίστοιχο της Ολυμπιακής. Για να πουλάει η RyanAir τις δικές της βαλίτσες, που είναι στο σωστό μέγεθος». «Τι γίνεται αν η τσάντα σου δεν χωράει;», τον ρωτάω. «Ο,τι γίνεται κάθε φορά που σε πιάνει λάθος η RyanAir: πληρώνεις», λέει ο Γιώργος. «Φθηνά εισιτήρια, πανάκριβα πρόστιμα». Στο αεροδρόμιο του Λονδίνου, λέει, είδε και ζυγαριές της RyanAir με… κερματοδέκτη: όποιος επιβάτης ήθελε να ξέρει αν είναι η βαλίτσα του υπέρβαρη πριν φτάσει στο γκισέ, έπρεπε να πληρώσει μισή λίρα για να τη ζυγίσει!
Αναρωτιέμαι τι απ' όλ' αυτά περιμένει τη δική μας πτήση. Είμαστε ήδη όρθιοι στην ουρά είκοσι λεπτά όταν, επιτέλους, έρχεται το προσωπικό να ανοίξει την πύλη. Πρώτοι περνούν οι τρεις νεαροί που έχουν κάνει priority booking – δηλαδή με 10 ευρώ παραπάνω, δικαιούνται να μπουν πρώτοι στο αεροπλάνο και να διαλέξουν όποια θέση τους αρέσει. Ο πρώτος περνάει γελαστός, ο δεύτερος το ίδιο, ο τρίτος όμως ακούει το «Just a moment, sir!». Ο υπάλληλος παίρνει την τσάντα του, που μοιάζει έτοιμη να εκραγεί απ' τα πολλά ρούχα. Την πάει στο σιδερένιο κουτί. Ο νεαρός σηκώνει την τσάντα και προσπαθεί να τη βάλει ανάμεσα στα σίδερα. Βλέπω τον υπάλληλο που τον κοιτάζει με ύφος ματαιότητας. Ο νεαρός όμως επιμένει, τώρα χτυπάει με μανία την τσάντα του να χωθεί στο κουτί. Και ξαφνικά, το σίδερο υποχωρεί και η τσάντα γλιστράει μέσα ολόκληρη. «Ναιαιαι!», φωνάζει ο νεαρός και σηκώνει τα χέρια στον αέρα. Γυρίζει προς την ουρά των Ελλήνων. «Greece - Italy, one - zero!», φωνάζει δυνατά. Ο φίλος του, δυο μέτρα πιο 'κει, κάνει αυθόρμητα σήμα να χειροκροτήσουμε. Οι επιβάτες γελώντας αρχίζουν τα παλαμάκια. Ο νεαρός με την τσάντα υποκλίνεται και μετά φεύγει για το αεροπλάνο καταχειροκροτούμενος. Πίσω του ο υπάλληλος της RyanAir πρέπει να έχει τρομάξει. Γιατί δεν τσεκάρει ούτε ζυγίζει καμία άλλη βαλίτσα της επαναστατημένης πτήσης μας.
Φόρεσαν... τις αποσκευές τους
«Τώρα φάτε τη σκόνη μας!». Είμαστε οι τυχεροί που κατάφεραν να μπουν στο πρώτο λεωφορείο προς το αεροπλάνο. Ο νεαρός δίπλα μου χοροπηδάει. Με το που κλείνουν οι πόρτες, κάνει απ' το τζάμι χειρονομίες στους φίλους του που έμειναν πίσω, στον αεροδιάδρομο, να περιμένουν το δεύτερο λεωφορείο. «Κορόιδααα!», φωνάζει. Αυτό είναι κάτι που μαθαίνεις μετά την πρωτη πτήση με RyanAir: όποιος μπορέσει να μπει στο πρώτο λεωφορείο για το αεροπλάνο, διαλέγει πρώτος θέση, πράγμα που θεωρείται πολύ μεγάλη υπόθεση στις στριμωγμένες πτήσεις αυτής της εταιρείας.
Το λεωφορείο ξεκινάει. «Τώρα είμαστε πασάδες!», ακούω μια κυρία πίσω μου να λέει. «Ναι, και μοιάζουμε και με πασάδες!», της απαντάει η φίλη της. Γυρίζω να δω... και πράγματι, η γυναίκα παρουσιάζει ομοιότητα με τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Φοράει δύο μαντίλια στον λαιμό, ένα πουλόβερ, ένα φούτερ, ένα δερμάτινο παλτό κι από πάνω μια ροζ ζακέτα. «Ζεσταίνομαι, όμως…», λέει στη φίλη της. «Κουράγιο, θα γδυθούμε στο αεροπλάνο», της απαντάει εκείνη. Η φίλη της είναι περίπου πενήντα ετών και έχει τυλιχτεί με ένα πουκάμισο, ένα τζάκετ, μια γούνινη ζακέτα, ένα μεταξωτό γιλέκο κι ένα χρυσό φουλάρι. Οι δύο γυναίκες δίνουν σαφή απάντηση στην απορία μου, πώς μπορεί ένας Ελληνας να πάει στη Ρώμη και να μην ψωνίσει τίποτα για να μη βαρύνει τη βαλίτσα του. Η απάντηση είναι «δεν μπορεί». Κι αυτό οδηγεί σε απίθανες μεταμφιέσεις στον δρόμο του γυρισμού.
Δεν υπάρχει τίποτε δωρεάν
Στην καμπίνα έχει ζέστη. «Κορακιάσαμε!», κάνει ο Ελληνας δίπλα μου. Με το που βγαίνουν τα τρόλεϊ με τα αναψυκτικά, τον βλέπω που αναθαρρεί. «One water!», λέει στον αεροσυνοδό σε άψογα ελληνοαγγλικά. Εκείνος του δίνει ένα μπουκαλάκι. «Τhree euros», του λέει.
Με το μπουκαλάκι στο χέρι, ο άνδρας μένει στήλη άλατος. «Τρία;», λέει και μετά ακολουθεί μια χυδαιότητα που σε κάνει να εύχεσαι ο αεροσυνοδός να μη μιλάει ελληνικά. «Τι λέει ρε ο φίλος;», συνεχίζει ο Ελληνας, «τρία λίτρα νερό θα έπαιρνα στην Ελλάδα με τρία γιούρο». Ο αεροσυνοδός τον κοιτάζει. «Three euros», ξαναλέει παγερά.
Η επανάσταση καταστέλλεται.
Ο άνδρας βγάζει ένα πεντάευρο και πριν καν βάλει στην τσέπη του τα ρέστα, πίνει με λύσσα το νερό. Στην τελευταία σταγόνα, «το "Ζαγόρι" είναι καλύτερο», τον ακούω που λέει μεσ' απ' τα δόντια του.
Αυτός είναι ένας ακόμη τρόπος να αυξηθούν τα κέρδη της RyanAir. Μέσα στο αεροπλάνο δεν υπάρχει τίποτα δωρεάν – το 2010 σκέφτηκαν μήπως χρεώσουν 1 ευρώ την επίσκεψη στις τουαλέτες! Τώρα ο καφές κάνει τρία ευρώ και το σάντουιτς πεντέμισι. Αλλά, βέβαια, οι βετεράνοι των πτήσεων χαμηλού κόστους έχουν πάρει τα μέτρα τους.
Το «κριτς κριτς» δεν έχει σταματήσει ούτε στιγμή πίσω μου. Ενας νεαρός Ιταλός τρώει φιστίκια με επικάλυψη καραμέλας. «Nuts from Rome!», μου λέει καθώς το «κριτς κριτς» συνεχίζεται κι εγώ τον κοιτάζω δολοφονικά.
«Μaybe you want some? ».
kathimerini.gr
Τρίτη 25 Μαρτίου 2014
Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014
Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014
Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014
Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014
Μια μέρα στο Αιγαίο..ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Μια μέρα στο Αιγαίο
Φαντάρος ήμουνα, στη Σάμο, το 1980. Εκεί στα μέσα του Σεπτέμβρη,
ένας γλυκός καιρός με φρόνιμους αέρηδες, δρόσιζε τις νύκτες μας και
θέριευε τα όνειρά μας.
Στο Ηραίο της Σάμου, στα νοτιοανατολικά του νησιού, δίπλα στον αρχαίο
ναό της Ηρας, που τον χειμώνα ζέσταινε τις ψυχές μας και τα καλοκαίρια
άδειαζε τις τσέπες των Ευρωπαίων. Ψαροχώρι το Ηραίο, καμιά πενηνταριά
σπίτια, μια εκκλησιά και τρεις-τέσσερις ταβερνούλες. 
Δυο χρόνια στο νησί, δυο χρόνια στο χωριό, μάθαμε τις πέτρες, τις φουσκοθαλασσιές και τους ερχομούς των εμιγκρέδων του αέρα. Βλέπετε, οι πάπιες οι μπεκάτσες, οι τσίχλες, οι καλημάνες, τα τρυγόνια, δεν θέλανε βίζες και διατυπώσεις... Ψαγμένοι κάποιοι απ τον λόχο, παιδιά της υπαίθρου κυρίως, χάζευαν τα πουλιά με μια νοσταλγία ίσως... Εκεί στο καθημερινό περίπολο της παραλίας, έβλεπες τους πελαργούς να φεύγουν προς τον νότο.
Ηταν τότες στον λόχο μας, ένας λεβέντης δίμετρος λοχίας από το Αλιβέρι. Κάθε πρωί, βγαίναμε , περισσότερο σαν ρουτίνα, με το bar και το Μ1, να κάνουμε τα τρία τέσσερα χιλιόμετρα της παραλίας.
Παιδί της γης και του μόχθου ο ψηλός, άκουγε ατέλειωτες ιστορίες για κυνήγια, με ευχαρίστηση. Ο ίδιος δεν ήταν κυνηγός, του άρεσε όμως το κυνήγι. Ο λοχαγός μας, ένας κοκκινοπρόσωπος γυμνασμένος Κοζανίτης, όχι μόνο κυνηγούσε, αλλά αντί για όπλο στις ασκήσεις... έπαιρνε μαζί του ένα παλιό αγγλικό δίκαννο.
Ενα πρωί λοιπόν, είχαμε βγει με τον Βασίλη, τον λοχία. Ο λοχαγός είχε ένα φιατάκι και μας είδε περνώντας τη γέφυρα πριν μπει στο χωριό. «Καλά ρε, πάλι εσείς πρωί-πρωί;».
Ηξερε ο Κοζανίτης ότι γουστάραμε το πρωινό περίπολο, του καλοάρεσε κιόλας, ήταν όμως απόμακρος σαν διοικητής μας. Εστριψε το αυτοκίνητο προς την αμμουδιά, σταμάτησε και μας έκανε νόημα να μπούμε μέσα. -«Ρε στραβάδια, αφού το λέει η καρδιά σας, σήμερα δεν θα πάμε μέσα. Ούτε εσείς, ούτε εγώ. Θα κυνηγήσουμε...». Σήκωσα το κεφάλι και η ψυχή μου απογειώθηκε. Εκείνη τη στιγμή, αν μου έλεγε να σταματήσω να αναπνέω θα το κανα.
-«Βάλτε τα σίδερα στο πορτμπαγκάζ και φύγαμε», μας διέταξε... Κάποτε κάποτε κανόνιζαν οι ντόπιοι καϊκι από την ταβέρνα -που ήταν ένα κομμάτι γης μέσα στη θάλασσα- για το Αγαθονήσι. -«Θα πάμε για τρυγόνια είπε ρουφώντας χαρούμενα τον βαρύ γλυκό του. Το χε σχεδιασμένο σίγουρα, γιατί σε λίγο πλάκωσαν τρεις τέσσερις μερακλήδες με καραμπίνες, σακίδια και τέτοια...
Στο νησί...Κουβέντα στην κουβέντα, ανεβήκαμε στο καϊκι. - «Πάρε», λέει ένας υπέρβαρος μουστακοφόρος, προτείνοντας ένα δωδεκάρι ρώσικο μονόκαννο. Ηταν ο καϊκτσής, που διάβασε το βλέμμα μου. Τους κοίταγα σαν τον πεινασμένο... Γκιωνάκη σε ελληνική ταινία. Μοιράσανε και άπειρα φυσίγγια και ξεκινήσαμε σαν εκδρομή σχολείου. Μόλις όμως ανοιχθήκαμε για τα καλά, με έπιασε η θάλασσα και με ζόρι κρατιόμουν στην κουπαστή. Τελικά ξάπλωσα στην κουβέρτα, ανήμπορος.
Με ξύπνησαν, για να κατέβουμε σε ένα ξερονήσι. Ετσι μου φάνηκε στην αρχή. Βγήκαμε έξω κι άρχισε το πανηγύρι αμέσως. Είχε κάτι χαρουπιές ψηλές. Οι άλλοι γέμιζαν τον τόπο τουφεκιές. Τότε είχε και τα πεντάσφαιρα, οκτάσφαιρα, η χαρά του έμπορα... Πού να τουφεκίσει ο «γουρουνάς στο φτερό», ρεζίλι θα γίνουμε είπε ο λοχίας... Φύγαμε λοιπόν μακρύτερα, να κάνουμε κάνα τσιγάρο κι έχει ο Θεός. Ε, είχε ο Θεός και για μας. Ενα ζευγάρι χαμήλωσε και κάθισε στη γης, καμιά εικοσαριά μέτρα μπροστά μας. Σημάδεψα τα σταματημένα τρυγόνια ανάμεσά τους, θα ταν μισό μέτρο το ένα απ το άλλο, και μπαμ. Αυτό που λέει ο λαός... μ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και η μεγάλη πλάκα ήταν που αυτά ήταν και τα μεγαλύτερα σε μέγεθος από τα τρυγόνια που πήρε η παρέα. Νωρίς νωρίς κολατσίσαμε.
Σαν να είχε ένα αόρατο χέρι δώσει το σύνθημα, τα τρυγόνια έπαψαν να παίζουν. -«Αντε» -είπε ο λοχαγός- «ψάξτε καλά γύρω γύρω».
Γίναμε λοιπόν και απορτάρικα. Δεν βρήκαμε τίποτα, μάλλον γιατί ήταν εύκολος ο τόπος, τουφεκούσανε στα ανοικτά και τα βλέπανε στο πέσιμο.
Στον γυρισμό, έγινε τρικούβερτο γλέντι στην ταβέρνα του κυρ-Πέτρου. Μαζεύτηκαν και οι συνήθεις τζαμπατζήδες και τα τρυγόνια έδεσαν με τον γόνο στο τηγάνι, τις σουμάδες στο... κεφάλι και το ούτι του ταβερνιάρη. Οπως λέει κι ο ποιητής, μοσχοβολούσε βασιλικό κι ασβέστη. Κι όταν σουρούπωσε για τα καλά, ένα βιολί αγκάλιαζε τις νότες απ το ούτι και σκόρπιζε τη δροσιά του φθινοπώρου στα άγια κύματα, της πιο όμορφης θάλασσας του κόσμου. Του Αιγαίου.
Σαν υστερόγραφοΑφιερώνεται ολόψυχα στον έφεδρο λοχία του 1980, στον Βασίλη Σώζο από το Αλιβέρι Ευβοίας, που πιάστηκε από χρόνια στα δίχτυα μιας άλλης Κίρκης της όμορφης πατρίδας μας. Της Κέρκυρας. Και έτσι έμεινε εκεί ψηλά στον χάρτη, να συγκρίνει ομορφιές, πόθους και καημούς. Και τις μεγάλες νύκτες του Σεπτέμβρη, προλαβαίνει να πεταχτεί μέχρι το Ηραίο, το Μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη, την Ψιλή Αμμο, τον Ασπρόκαβο, τη Σαμιοπούλα. Να δει αν έχει πέρασμα, να δει αν τα τρυγόνια ξεκόβουν ακόμα, ζευγαρωτά...
ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
