…. Και όπως έλεγε και ο Ηλιόπουλος στην ταινία «Το Δόλωμα» … άμα την ποίηση την καταλαβαίναμε δεν θα ήταν ποίηση !!!!!! ;-)

Τάσος Κουράκης,

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, υπεύθυνος για την Παιδεία και τον Πολιτισμό


Το παρακάτω είναι απόσπασμα, απο την ποιητική συλλογή του :

Διαβαστε Περισσοτερα...

Το τραγούδι του Nick Cave για την Ελλάδα Lightning Bolts

Με μουσική που θυμίζει κάτι από αρχαία τραγωδία και με αναφορές στο Δία, τους κεραυνούς και τους νέους της Αθήνας, ο Nick Cave τραγουδά για την Ελλάδα, την οποία και λατρεύει.

Το νέο του τραγούδι τιτλοφορείται " Lightning Bolts" και το βίντεο κλιπ, που περιέχει τους στίχους, αφήνει το κοινό του να μπει στη σκέψη του και να ταξιδέψει στην Αθήνα των δακρυγόνων.

Ένας στίχος λέει: " Δύο κεραυνοί μου παραδόθηκαν στο δωμάτιό μου, ήταν δώρο από τον Δία", ενώ σε κάποιο άλλο σημείο τραγουδά " Στην Αθήνα οι νέοι κλαίνε από τα δακρυγόνα, εγώ είμαι στην πισίνα του ξενοδοχείου μου μαυρίζοντας".

Κάνει ακόμα μια αναφορά στο Δία: " Ο Δίας γελάει, είναι απο τα δακρυγόνα, με ρωτάει πώς είμαι, του λέω Δία μη ρωτάς" και συνεχίζει " Στο λίκνο της Δημοκρατίας τα περιστέρια φορούν αντισφυξιογόνες μάσκες".

Διαβαστε Περισσοτερα...

Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΑΙ

Διαβαστε Περισσοτερα...

Ποιοι είναι οι χαζοί τελικά;

Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι άλλο ένα κείμενο που εκθειάζει τα καλά των ξένων σε σχέση με τους Έλληνες. Αυτό το κείμενο μιλάει για μας, για τη γενιά μου, για το πόσο σπουδαίοι είμαστε. Ναι. Μετά από 4 μήνες στο εξωτερικό, το παραδέχομαι. Είμαστε ανώτερη φυλή εμείς οι Έλληνες.

Υπάρχει ένα ρήμα που το λένε στο χωριό μου και που περιγράφει μια κατάσταση του ανθρώπινου νου: Νογάω. Σημαίνει παίρνει στροφές ο εγκέφαλός μου, πετάει σπίθες, βρίσκει λύσεις σε καταστάσεις. ,Ε αυτοί εδώ δε νογάνε! Δεν πετάνε σπίθες τα μάτια τους, δεν έχει πολυπλοκότητα η σκέψη τους, απλώς έχουν προετοιμαστεί για διάφορα σενάρια και παίζουν ανάλογα. ,Ε εμείς νογάμε για τα καλά. Το νιώθεις από την πρώτη στιγμή που συναναστρέφεσαι με τους Βρετανούς. Τους Έλληνες τους ξεχωρίζεις απ’ το βλέμμα. Διαπεραστικό, εξονυχιστικό. Μπορεί να σε κοιτάζουν για να σε κουτσομπολέψουν, να σε σχολιάσουν. Όπως και να ‘χει όμως το βλέμμα τους ξέρει να υπολογίζει, να κόβει.

Από πού να ξεκινήσω; Από το γεγονός ότι είμαστε μορφωμένοι; Είμαστε, πώς να το κάνουμε! Τρεις γλώσσες τουλάχιστον ο καθένας. Αθλήματα, χορωδίες, θέατρο. Διαβάζουμε βιβλία, κάνουμε διάλογο, μπορούμε να γλεντήσουμε χωρίς να πιούμε. Έχουμε νταλκά, έχουμε σπιρτάδα, χιούμορ, φαντασία.

Ξέρουμε από σκληρή δουλειά και δεν τη φοβόμαστε. Τους βλέπεις και κουράζονται στο πιο απλό πράγμα. Αφηγείσαι εργασιακές εμπειρίες και καταστάσεις και οι ανώτεροί σου μένουν με το στόμα ανοιχτό. Δε θα δουλεύανε ούτε μισή ώρα παραπάνω αν δεν την πληρωνόντουσαν. Εμείς για να τελειοποιήσουμε ένα πρότζεκτ, θα κοιμόμασταν στο γραφείο. Χωρίς ανταλλάγματα. Γιατί παθιαζόμαστε με κάτι που μας αρέσει.

Νομίζετε ότι τα λέω όλα αυτά με νοσταλγία; Με ένα αχ και έναν κόμπο στο λαιμό; Όχι. Τα λέω με θυμό. Με σμιγμένα φρύδια. Για κάνετε τη σύγκριση. Εμείς, η πιο μορφωμένη γενιά, οι πιο δουλευταράδες, έχουμε μια χρεοκοπημένη χώρα. Οι Βρετανοί, με... "καμένα εγκεφαλικά κύτταρα" από το αλκοόλ και με 40 ώρες εργασίας την εβδομάδα έχουν μια χώρα που όλα λειτουργούν ρολόι. Ποιοι είναι οι χαζοί τελικά; Ποιοι είναι ανώτεροι; Ποιοι περνούν καλύτερα;

Και συλλογίζομαι. Αν, λέω αν, μπορούσα να φέρω όλους εμάς εδώ σε αυτή τη χώρα, θα προσαρμοζόμασταν ή θα τη διαλύαμε; Κι αν φέρναμε το σύστημα αυτής της χώρας στην Ελλάδα θα άντεχε, θα έπιανε τόπο; Ειλικρινά δε γνωρίζω την απάντηση. Αυτό που ξέρω είναι ότι εδώ, γελάνε στο δρόμο. Οι οδηγοί τραγουδάνε την ώρα της δουλειάς και μερικοί επιβάτες τους συνοδεύουν. Περπατάς στην πόλη και νιώθεις κομπάρσος σε μιούζικαλ. Σε μια μελωδία της ευτυχίας κάτω από έναν μουντό ουρανό. Ευτυχισμένοι στην απλουστευμένη τους ζωή.

Εδώ σε μια λιακάδα, άνθρωπος δε μένει σπίτι του. Ο ήλιος λατρεύεται σα θεότητα. Υπάρχουν φωτοβολταϊκά στα πιο απομακρυσμένα χωριά της βρετανικής υπαίθρου. Εμείς πληρώνουμε ακόμα ΔΕΗ.

Και αραδιάζουν και κουτσούβελα. Παιδιά παντού. Γιατί το κράτος τους επιδοτεί, δεν τους τα φορολογεί. Γιατί για μένα αυτή είναι η ήττα της γενιάς μου. Να φοβόμαστε να κάνουμε παιδιά. Να πηγαίνουμε κόντρα στη φύση μας εξαιτίας ενός αβέβαιου μέλλοντος.

Εδώ η ιστορία τους είναι οι πόλεμοι. Ήρωες πολέμου, στολές, κάστρα, κανόνια, ιαχές. Καμαρώνουν για έναν μόνο ποιητή. Ένα συγγραφέα. Κι εμείς που απλόχερα η Ιστορία μας χάρισε τόσα πρότυπα, τόσους ποιητές και τόσους φιλόσοφους, τους κάνουμε δρόμους και πλατείες, λες κι αυτό είναι η ύψιστη τιμή. Αλλά κλείνουμε τις δανειστικές βιβλιοθήκες στα χωριά και συνεχίζουμε να χτίζουμε τσιμέντο.

Γι αυτό σας λέω, πριν φουσκώσετε με περηφάνια για τη φυλή μας, να το ξανασκεφτείτε. Γιατί αν υπήρξε τόση ευφυΐα για να χτιστεί ένας τέτοιος πολιτισμός και να γεννηθούν τόσες σπουδαίες γενιές, σκεφτείτε πόση χαζομάρα και μιζέρια χρειάστηκε για να κινδυνεύει να διαλυθεί και να σκορπίσει.

Ειλικρινά αυτό το κείμενο το ξεκίνησα θέλοντας να πω πόσο σπουδαίοι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Προσπάθησα. 

 

 http://www.protagon.gr

 

 

Διαβαστε Περισσοτερα...

Έκλεισε το θρυλικό καφενείο των μερακλήδων

Λουκέτο λόγω κρίσης, έπειτα από 49 χρόνια λειτουργίας, έβαλε το θρυλικό καφενείο «Λέντζος» όπου ανακαλύφθηκε ο καφές φραπέ.

Ο «εθνικός» καφές μας γεννήθηκε πριν από περίπου μισό αιώνα, όταν ο Δημήτρης Βακόνδιος κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης είχε τη φαεινή ιδέα να μετατρέψει τον στιγμιαίο ζεστό καφέ σε δροσερό ρόφημα.

Πήρε λοιπόν ένα σέικερ, έβαλε τη δοσολογία της γερμανικής ζεστής συνταγής, πρόσθεσε παγωμένο νερό και δημιούργησε τον καφέ που έχει συνδεθεί άρρηκτα με την καθημερινότητα του Έλληνα.

Η αρχή έγινε στη συμπρωτεύουσα, όμως ο άνθρωπος που καθιέρωσε το φραπέ ζει και βασιλεύει στην Αθήνα. Ο Χρήστος Λέντζος, που θεωρείται ο πατέρας του κρύου αφράτου καφέ, διατηρούσε μέχρι πρότινος το ομώνυμο καφενείο απέναντι από το άλσος Παγκρατίου.

«Δεν πρόκειται να σας αποκαλύψω πώς τον φτιάχνω. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι βασικό παράγοντα παίζει η δοσολογία και πως σε καμία περίπτωση δεν χτυπάω μέσα αβγό, όπως πολλοί υποστηρίζουν», έλεγε το 2009 ο Χρήστος Λέντζος.

Ο φραπέ α λα Λέντζος έγινε τραγούδι και η καφετέρια το σημείο συνάντησης, κάποτε, όλης της Αθήνας.

Επιμέλεια: Φίλιππος Καραμέτος

Διαβαστε Περισσοτερα...

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός.

O Mάνος Χατζιδάκις αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι ήταν μπροστά για την εποχή του και είχε μάτια και αυτιά ανοιχτά φιλτράροντας το κάθε τι που συνέβαινε και έχοντας ταχύτατα αντανακλαστικά το κατέγραφε και το παρατηρούσε. Έμπαινε σε βάθος στα φαινόμενα της εποχής και γι' αυτό κατάφερε να είναι διαχρονικός. Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσιο ένα κείμενό του για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.
Ενώ τα πουλιά. Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.
Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ' αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον. νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ' αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.
Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.
(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).
Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.
Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).
Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι' αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.
Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.
Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.
Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.
Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας - που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα 'ναι αργά για ν' αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς - όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να 'μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.
Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

 

Διαβαστε Περισσοτερα...

Μια μικρού μήκους ταινία--- Greek subs

Διαβαστε Περισσοτερα...

Η θέα που κόβει την ανάσα...Οι καλύτερες φωτογραφίες από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

 

 στα τεχνικά χαρακτηριστικά και στο μέγεθός του, αλλά κυρίως επειδή κατασκευάστηκε κομμάτι-κομμάτι στο διάστημα, σταδιακά και με τη βοήθεια αστροναυτών που ζουν σε αυτόν για αρκετό καιρό.

Φυσικά, υπάρχουν πολλοί επικριτές που αμφιβάλλουν για την χρησιμότητά του και την επιστημονική του αξία. Όμως υπάρχει ένα πράγμα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί σε καμία περίπτωση: ο Διαστημικός Σταθμός είναι το σημείο με την καλύτερη θέα στη Γη. Κινείται αργά στην τροχιά του πλανήτη και σε απόσταση 400 χιλιομέτρων από την επιφάνειά του και προσφέρει εικόνες που αποκαλύπτουν όλο το μεγαλείο του.

Από το 2010, όταν εγκαταστάθηκε στο σταθμό ο πανοραμικός θόλος, οι αστροναύτες έχουν στείλει στη Γη χιλιάδες φωτογραφίες. Ιδίως όμως τα μέλη της τελευταίας αποστολής, που βρίσκεται σε εξέλιξη, έχουν εκμεταλλευθεί στο έπακρο τη θέα και τις δυνατότητες των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών.

Αυτές είναι οι καλύτερες πρόσφατες φωτογραφίες, από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.




Σύνθεση από πολλές φωτογραφίες



Η Σελήνη όπως φαίνεται από το ύψος στο οποίο κινείται ο ISS



Σκόνη από την Σαχάρα πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό



Η αστροναύτης Sunita Williams αγγίζει... τον ήλιο



Δορυφόρος πάνω από την Αφρική



Κρατήρας σβησμένου ηφαιστείου στη Μαυριτανία



Το νότιο Σέλας, πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό



Ο κομήτης Lovejoy



Αστέρια σε λήψη με μεγάλη διάρκεια έκθεσης

Διαβαστε Περισσοτερα...

Πώς να χρησιμοποιήσετε παλιά λάστιχα αυτοκινήτων

 

 

Απλές λύσεις που θα σας εντυπωσιάσουν

Αλλοι αγαπούν την ανακύκλωση! Και σε εμάς το 80% των σκουπιδιών καταλήγουν στην σακούλα της ανακύκλωσης. Αλλά τι ωραιότερο από το να ξαναδίνεις ζωή σε αντικείμενα που τα θεωρούσες άχρηστα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση λάστιχα αυτοκινήτων (από τα ποδήλατα είναι πολύ μικρά)…. Στις παρακάτω φωτογραφίες θα δείτε ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γλάστρες στον κήπο ή να φτιάξετε πουφ!

Βάψτε τα σε έντονα χρώματα και βάλτε μέσα χώμα και φυτέψτε τα αγαπημένα σας φυτά!

Ενας άλλος τρόπος είναι να τα βάψετε στα χρώματα του σπιτιού σας, να βάλετε μαξιλαράκια στην τρύπα και να τα καλύψετε ίσως με ένα χνουδωτό ύφασμα…. αν θέλετε και «πλάτη», τότε καλό είναι να τα ακουμπήσετε στον τοίχο για να είναι καλά στερεωμένα!

Διαβαστε Περισσοτερα...

Θαύμα στο Άγιο όρος ανήμερα των Θεοφανείων;

---

---

---

---

---

---

---

Οι προσκυνητές λένε πως βίωσαν ένα από τα πολλά θαύματα της Παναγίας, στην τελετή Αγιασμού των Υδάτων.

Στον κυρίως Ναό της Μονής των Ιβήρων κατά την διάρκεια της λειτουργίας, το αργυρό καντήλι που βρίσκεται στη Μονή και ζυγίζει στα 3,5 κιλά περίπου, φέρεται να κινήθηκε και αυτό σύμφωνα με την παράδοση, αποτελεί χαρμόσυνο γεγονός.

Το καντήλι αυτό  αναστέλλει τον νόμο της βαρύτητας και κινείται σε τριών ειδών κινήσεις.

Η παράδοση αναφέρει, αλλά και όπως έχει αποδειχθεί με τα γεγονότα, όταν το καντήλι κινείται στις εορτές προμηνύει ευχάριστα γεγονότα, αφού πιστεύεται πως η Παναγιά είναι στο ναό και συμπανηγυρίζει με τους προσκυνητές, ενώ αντιθέτως όταν κινείται στις καθημερινές ημέρες πιστεύεται ότι αυτό το γεγονός είναι ένα προμήνυμα για δυσμενή γεγονότα.

Δείτε το βίντεο...

Διαβαστε Περισσοτερα...

Πώς να καλέσετε την Αστυνομία στην Αμερική Το μόνο που χρειάζεται είναι να πείτε τη σωστή λέξη

 
Ο 84χρονος Τζορτζ Φίλιπς, κάτοικος Ντέρβιλ Μινεσότας, είναι έτοιμος να πέσει στο κρεβάτι του όταν η γυναίκα του του λέει ότι ακούει βήματα στη βεράντα του σπιτιού τους και κουβέντες. Ο Τζορτζ πηγαίνει στην  κουζίνα και από το παράθυρο βλέπει, πραγματικά, τρεις άντρες που κλέβουν καρέκλες, τραπεζάκια και την τέντα της βεράντας.

Τρέχει στο τηλέφωνο και καλεί την αστυνομία: «Εχω κλέφτες στην αυλή μου. Δεν ξέρω... ίσως μπουν και μέσα στο σπίτι μας», λέει.

Απαντά ο  αστυνομικός: «Ολοι οι άνδρες είναι σε περιπολίες. Κλείστε με κλειδί τις πόρτες σας και μόλις υπάρχει κάποιος διαθέσιμος θα σας τον στείλω αμέσως».

«Καλά», λέει ο Τζορτζ. Αφήνει το ακουστικό και αρχίζει να μετρά έως το 30. Σταματάει και ξανακαλεί την αστυνομία.

«Αστυνομία; Σας τηλεφώνησα πριν από λίγο για τους κλέφτες που μπήκαν στην  αυλή μου και μου άδειασαν τη βεράντα. Μην ανησυχείτε, πήρα το ντουφέκι μου και καθάρισα και τους τρεις». Άφησε το ακουστικό.

Δεν περνούν πέντε λεπτά και καταφθάνουν έξι αστυνομικά αυτοκίνητα, ένα βανάκι με τους άνδρες της Υπηρεσίας Ένοπλων Συγκρούσεων, ένα ελικόπτερο, δύο πυροσβεστικά, ένα ασθενοφόρο και δύο αστυνομικοί συντάκτες με κάμερα κ.λπ.

Ένας αστυνομικός, λίγο στρεσαρισμένος, λέει του Τζορτζ: «Αν δεν κάνω λάθος, μας τηλεφωνήσατε ότι τους σκοτώσατε». Και ο Τζορτζ: «Κι εσείς μου είπατε ότι δεν έχετε κανέναν διαθέσιμο να στείλετε».

Διαβαστε Περισσοτερα...

ΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Η 'Καθημερινή' διαβάζεται από αυτούς που κυβερνούν τη χώρα.

Ο 'Ελεύθερος Τύπος' από αυτούς που νομίζουν ότι κυβερνούν τη χώρα.

Το 'Βήμα' και τα 'Νέα' διαβάζουν αυτοί που πιστεύουν ότι θα έπρεπε κανονικά να κυβερνούν τη χώρα.

Τον 'Ριζοσπάστη' εκείνοι που πιστεύουν πως τη χώρα θα έπρεπε κανονικά να την κυβερνά μια άλλη χώρα.

Οι αναγνώστες της 'Ελευθεροτυπίας' δεν ξέρουν ποιος ακριβώς κυβερνά τη χώρα είναι όμως βέβαιοι πως την κυβερνά με λάθος τρόπο.

Την 'Απογευματινή' προτιμούν οι γυναίκες αυτών που κυβερνούν τη χώρα.

Τη 'Ναυτεμπορική' διαβάζουν αυτοί στους οποίους ανήκει η χώρα.

Την 'Εστία' διαβάζουν όσοι νομίζουν πως η χώρα είναι ακόμα δική τους.

Και οι αναγνώστες της 'Espresso' δεν ενδιαφέρονται για το ποιος κυβερνά τη χώρα αρκεί να είναι γυναίκα και να έχει μεγάλο στήθος και να πηγαίνει διακοπές στην ..Μύκονο

Διαβαστε Περισσοτερα...

AKTAION.LIVE JAZZ

Διαβαστε Περισσοτερα...

Σπίτι 42 τ μ με 8 δωμάτια!

Διαβαστε Περισσοτερα...

Waking up in Corfuland

Διαβαστε Περισσοτερα...