First 8K Video from Space - Ultra HD
Πριν από 7 χρόνια
Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010
Δεν τα βλέπετε διπλά, δίδυμες είναι!
Καλημέρα φιλοι μουΔεν τα βλέπετε διπλά, δίδυμες είναι..
Απολαύστε όχι μια, αλλά δυο κοπέλες που μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό..
Διαβαστε Περισσοτερα...
Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010
"Επίγεια σοφία"
"Ο άνθρωπος μοιάζει με κλάσμα όπου ο αριθμητής είναι ο πραγματικός εαυτός του, ο δε παρονομαστής η ιδέα που έχει για τον εαυτό του. Όσο ο παρανομαστής διογκώνεται προς το άπειρο, τόσο το κλάσμα τείνει προς το μηδέν."Λέων Τολστόι, 1828-1910, Ρώσος συγγραφέας
"Σνομπ είναι κάποιος που προτιμά να ταξιδεύει πρώτη θέση όρθιος παρά καθιστός στη δεύτερη θέση."Gilbert Cesbron, 1913-1979, Γάλλος συγγραφέας
"Ήταν σαν τον κόκορα που πίστευε πως ο ήλιος ανέτειλε για να ακούσει το λάλημά του."George Eliot, 1819-1880, Αγγλίδα συγγραφέας
Διαβαστε Περισσοτερα...
Πέρασαν 15 χρόνια από το θάνατο του Μποστ
Ο Μποστ ήταν σκιτσογράφος και γελοιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος. Γεννήθηκε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1995. Το έργο του περιλαμβάνει πολιτικές γελοιογραφίες και χρονογραφήματα, εικονογραφήσεις βιβλίων και περιοδικών, δέκα θεατρικά έργα και πολλές ζωγραφικές συνθέσεις.
Το 1939 εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών, την οποία ομως παράτησε μετά απο εξι μήνες. Στην διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ και συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.
Το 1952 έπιασε δουλειά στην εφημερίδα Καθημερινή ως ταμίας και βιβλιοθηκάριος, την οποία τότε διηύθυνε η Ελένη Βλάχου .Το 1954 ξεκίνησε την συνεργασία του με το περιοδικό Εικόνες και στην συνέχεια απασχολήθηκε ως σκιτσογράφος στο περιοδικό Ταχυδρόμος.
Το 1958 εμφανίζονται οι τρείς ήρωες του «'Μαμά-Ελλάς», «Πειναλέων» και «Ανεργίτσα».
Δέκα χρόνια αργότερα άνοιξε κατάστημα δώρων με την επωνυμία «Λαϊκαί Εικόναι» και διακόσμησε περισσότερα απο 27.000 είδη δώρων, με σκίτσα και ζωγραφιές , ανορθόγραφες επιγραφές, στιχάκια και αφιερώσεις.
Το θέατρο Στοά διοργανώνει αύριο βράδυ τιμητική εκδήλωση στην οποία θα παιχτούν σκηνές απο έργα που έχουν παρουσιαστεί στη Στοά και θα ακουστούν τραγούδια και ποιήματα σε στίχους Μποστ.
Η εκδήλωση θα αρχίσει στις 8.30μ.μ και θα πάρουν μέρος εκτός απο τον Θανάση Παπαγεωργίου και την Λήδα Πρωτοψάλτη (ιδρυτικά μέλη της Στοάς) οι ηθοποιοί Νίκη Χαντζίδου, Ευδοκία Σουβαντζή, Εύα Καμινάρη και οι συνεργάτες των έργων του Μποστ, Σοφία Φιλιππίδου, Παύλος Ορκόπουλος, Μαρία Αλβανού, Μαρία Τσιμά, Γιάννης Αναστασάκης, Φαίδων Καστρής, ο γιός του Γιάννης, ο μόνιμος συνθέτης των τραγουδιών του Μποστ Βασίλης Δημητρίου και ο Νότης Μαυρουδής που έχει μελοποιήσει ένα τραγούδι σε στίχους του τιμώμενου συγγραφέα.
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη ,αλλά με προηγούμενη κράτηση στο ταμείο του θεάτρου στο τηλέφωνο 210 77-02-830
Διαβαστε Περισσοτερα...
σήμερα με τις Διδυμίδες!
Συνήθως διαρκούν από τις 7 έως τις 16 Δεκεμβρίου, αλλά το φαινόμενο κορυφώνεται στις 13 του μήνα και η καλύτερη ώρα για την παρατήρηση του θα είναι από τις 2 έως τις 3 τα ξημερώματα.
Ο ρυθμός με τον οποίο πέφτουν αναμένεται να είναι περίπου 50-60 την ώρα, αλλά στην περίπτωση που ο ουρανός είναι πολύ σκοτεινός μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα και 100-120 διάττοντες αστέρες στο ίδιο χρονικό διάστημα, ενώ η ταχύτητα που αναπτύσσουν φτάνει τα 35 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.
Διαβαστε Περισσοτερα...
ισα ρε πηδικουλες...!
- Χτες το βράδυ έκανα έρωτα στη γυναίκα μου τέσσερις φορές, είπε ο Γάλλος, και το πρωί μου έκανε υπέροχες κρέπες και μου είπε πόσο πολύ με λατρεύει.
- Χα, εγώ χτες το βράδυ έκανα έρωτα στη γυναίκα μου έξι φορές, απαντά ο Ιταλός, και το πρωί αφού μου έκανε μια υπέροχη ομελέτα, μου είπε ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να αγαπήσει άλλον άντρα στη ζωή της.
Ο Έλληνας είχε μείνει σιωπηλός και έτσι, ο Γάλλος γύρισε με ύφος και τον ρώτησε:
- Και εσύ, πόσες φορές έκανες έρωτα στη γυναίκα σου χτες το βράδυ;
- Μία, του απαντά ο Ελληνας.
- Χα, μόνο μία; του λέει ειρωνικά ο Ιταλός. Και τι σου είπε σήμερα το πρωί;
- Μη σταματάς... Διαβαστε Περισσοτερα...
Ο ΠΑΟΚ και σε θεατρικό «γήπεδο»
ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΝΑΝΟΥ
Στην ιστορική κάθοδο 2.500 οπαδών του ΠΑΟΚ σιδηροδρομικώς στην Αθήνα για τον αγώνα της ομάδας τους με τον Ολυμπιακό, συμμετείχαν και δύο νεαρές κοπέλες οπαδοί, για να συναντήσουν στο Σταθμό Λαρίσης διάσημο Ελληνα ποπ τραγουδιστή από τον οποίο η μικρότερη είχε ζητήσει ραντεβού.Ο Σταύρος Τσιώλης, σκηνοθέτης με πορεία 40 και πλέον χρόνων στο ελληνικό σινεμά, γράφει το πρώτο ελληνικό θεατρικό έργο αφιερωμένο σε ποδοσφαιρική ομάδα. Πελοποννήσιος, ο ίδιος, Τριπολιτσιώτης, έγραψε ένα έργο για βορειοελλαδίτικη ομάδα. Τίτλος του, «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ». Το έργο θα ανεβεί το Φεβρουάριο από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Κ. Καπελώνη στην Αθήνα, ενώ στη συνέχεια η παράσταση θα έρθει και στη Θεσσαλονίκη. Στη διανομή συμμετέχει κι ο Αργύρης Μπακιρτζής, σε ρόλο... τρελο-αεκτσή.....
Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010
Γιατί είναι απαραίτητο το θέατρο
ΚΕΡΚΥΡΑ. (Το σημείωμα αυτό απευθύνεται αποκλειστικά σε σκεπτόμενους συμπολίτες. Ή αλλιώς, η «επανάσταση του αυτονόητου» που θα ‘λεγε και ο πρωθυπουργός μας). Το Θέατρο (η επιτομή όλων των Τεχνών -και με την υπενθύμιση εδώ ότι το Θέατρο γεννιέται και γίνεται αποκλειστικά στη μητρική του Γλώσσα), είναι για την Ελλάδα όπως το «γάλα» και το «ψωμί». Ακόμα κι αν δεν είναι το «φαΐ», είναι οπωσδήποτε το «προσφάι». Σε περιόδους δε που οι πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες δυσχεραίνουν, πολύ πιο απαραίτητο (βλέπε: την περίοδο της Γερμανικής κατοχής ή την περίοδο της Χούντας -για να σταθώ μόνο στην πρόσφατη ιστορία).
Γιατί το θέατρο μετατρέπει αυτόματα την ανθρώπινη εμπειρία σε αυταπόδεικτη Γνώση. Προτάσσοντας την ειρηνική, δημιουργική μας συνύπαρξη. Και να το πω απλά: γιατί το Θέατρο μπορεί και ενώνει (όσο ίσως άλλος κανείς αλλά και τίποτα περισσότερο δεν μας ενώνει). Μια παράσταση αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, επί παραδείγματι, μπορούν να την παρακολουθήσουν από το διπλανό στασίδι το ίδιο γόνιμα και δημιουργικά: ένας ορθόδοξος, ένας καθολικός ή ένας μουσουλμάνος, ένας «αριστερός» ή ένας «δεξιός», ένας φτωχός ή ένας πλούσιος, ένας λευκός ή ένας μαύρος, ένας καθηγητής πανεπιστημίου ή ένας αγρότης. Το ιερό του Ασκληπιού χτίστηκε δίπλα στο θέατρο της Επιδαύρου. Ή το αντίστροφο. Τυχαίο;
Γιατί το Θέατρο (εκτός από την «ίαση των ψυχών») μπορεί και εμπνέει (χαρίζει εμπνοή), υπενθυμίζοντάς μας αέναα, με τρόπο συναρπαστικό, ότι ο καθένας από μας δεν είμαστε παρά κομμάτι μιας κοινής, μιας πανανθρώπινης μοίρας. Γιατί όσο από χώμα ή από νερό κι αν γεννηθήκαμε, ποτέ δεν έπαψε η ψυχή να αποτελεί την πιο λεπτή, την πιο αξεπέραστη, την ανώτερη μεταφυσική ύλη.
Γιατί το Θέατρο μπορεί και καλλιεργεί τους κοινούς μας τόπους, τις αξίες μας (ότι μπορέσαμε να αποθησαυρίσουμε ύστερα από αιώνων συνύπαρξη). Γιατί το Θέατρο είν' ο καθρέφτης της ζωής. Είμαστε όλοι εμείς καθένας χωριστά. Το πρόσωπο, τα μάτια μας, τα κόκκινα χείλη. Τα αναγκαία ονειρεμένα, μαγικά ταξίδια μας στ' απόκρυφα του νου (που «φαντασία» τα ονομάζουν οι αδαείς), εκεί που ο χρόνος καταλύεται κι ο άνθρωπος νικάει με φως το εκ γενετής θεριό: το φόβο.
Γιατί το Θέατρο είναι ο Μύθος μας και η διαρκής μας Παρηγορία. Είναι η μελωδία και ο ρυθμός της Ύπαρξης αλλά και η μεταξετασταία μας ύλη. Το Θέατρο είναι η ζωντανή ιστορία του τόπου μας καθώς αναπαράγεται, αλλά κι η ιστορία των δικών μας πονεμένων, περασμένων ανθρώπων. Το Θέατρο είναι η χαρά, το γέλιο και το δάκρυ μας, ο πόνος, η οργή, η ματαίωση. Μα πάνω απ' όλα, είναι η αντίστασή μας στη φθορά και στο θάνατο. Με λίγα λόγια, η μεταφυσική μας υπεραξία.
Επαγγελματικό θέατρο
Και να το πούμε και τούτο. Η Κέρκυρα (κι ακολουθούνε κατά πόδας και τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά) θεωρείται «τουριστικός» προορισμός. Αλλά φευ! Με κατεστραμμένο τον πρωτογενή κι ανύπαρκτο σχεδόν τον δευτερογενή τομέα. Και το χειρότερο; Με τη μικρότερη επίδοση σε εισαγωγές στα Πανεπιστήμια. Και με επίσημο ποσοστό αναλφάβητων που δεν δικαιολογείται πλέον. Σε τέτοιους τόπους, οι εκλάμψεις «νέον» παραβιάζουν βάναυσα την απεραντοσύνη της νυχτός και τη «συνομιλία» με τη φύση. Ακυρώνοντας σχεδόν τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Οι νέοι καταναλώνουν την ψευδαίσθηση ότι η ζωή (μέσα από «ήσσονα προσπάθεια») δεν είναι παρά μια «ξέφρενη πιλάλα». Όπως αντιλαμβάνεστε, καθίστανται ευκόλως χειραγωγήσιμοι κι ανίκανοι (επιεικώς) να αναλάβουν ευθύνες. Γι αυτό, σε τέτοιους τόπους, το Θέατρο είναι Διπλά απαραίτητο. Στο βαθμό που μπορεί να επαγγελθεί την ουσία.
Υ.Γ.1: Μιλώ για το επαγγελματικό θέατρο. Που αν δεν είχε ανακαλυφθεί, θα έπρεπε να το επινοήσουμε. Και να το ενισχύσουμε με νύχια και με δόντια, έχουμε και δεν έχουμε, μπορούμε και δεν μπορούμε. Μιλώ πάνω απ' όλα, για τη δημιουργία συνθηκών εδώ στον τόπο μας, που να ευνοεί την πρωτογενή δημιουργία. Η Εφτάνησος παρέδωσε στο νεοελληνικό μας θέατρο τα κλειδιά (δε λέω τα έργα, λέω τα κλειδιά) για να αναπτυχθεί η σύγχρονη ελληνική δραματουργία. Οι νέες αρχές του τόπου μας (Δήμος και Περιφέρεια) έχουν ύψιστο καθήκον να το θέσουν σε άμεση προτεραιότητα. Όπως και στα υπόλοιπα καυτά ζητήματα της δημόσιας ζωής, έτσι κι εδώ, δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο να χαθεί ούτε μια μέρα. Ξεπερνώντας τον ερασιτεχνισμό και την εσωστρέφεια, τον επαρχιωτισμό, τη μιζέρια.
Υ.Γ.2: Το επαγγελματικό θέατρο είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να το εναποθέτουμε σε χέρια Δικηγόρων, Πολ. Μηχανικών, Γιατρών, Καθηγητών και λοιπών φιλόμουσων. Οι άνθρωποι αυτοί, καθ' όλα σεβαστοί, έχουν πιστεύω να προσφέρουν πολύ περισσότερα στο επάγγελμα και στο χώρο του ο καθένας.
Υ.Γ.3: Και μια απορία, αν μου επιτρέπετε. Την κουβαλάω 5 χρόνια τώρα, απ' όταν πρωτοήρθα στην Κέρκυρα. Πώς γίνεται, εμείς «οι απόγονοι του Εφτανησιακού πολιτισμού», να λέμε ότι «στηρίζουμε» τον πολιτισμό, απαξιώνοντας ταυτόχρονα και υποτιμώντας βάναυσα τους ίδιους τους καλλιτέχνες;
*καλλιτεχνικός διευθυντής του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ.
Διαβαστε Περισσοτερα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
