First 8K Video from Space - Ultra HD
Πριν από 7 χρόνια
Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010
ΙΡΛΑΝΔΙΑ: Ενα κράτος που σέβεται την ιστορία του και δεν παραδίδεται
Του Ρούσσου Βρανά
(rvranas@otenet.gr)
Η Γερµανία πιέζει τους Ιρλανδούς να δεχτούν να σωθούν µε το ζόρι. Οµως, έχοντας πια δει πού κατέληξαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες µε παρόµοια οικονοµικά προβλήµατα που αποδέχτηκαν τέτοιες προσφορές, οι Ιρλανδοί δεν παίρνουν από λόγια. Και µέλη της ιρλανδικής κυβέρνησης υπενθύµιζαν χθες τους αιµατηρούς αγώνες που έδωσε ο ιρλανδικός λαός για να κατακτήσει την εθνική κυριαρχία του: «∆εν πρόκειται να εκχωρήσουµε αυτή την κυριαρχία σε κανέναν».
Δεν πάει πολύς καιρός που κάθε σοβαρή συζήτηση µεταξύ ακαδηµαϊκών και ειδικών κατέληγε σε αυτή τη µόνιµη επωδό: στο τέλος του κράτους, στο τέλος της γεωγραφίας, ακόµη και στο τέλος της Ιστορίας. Οχι πια. Σήµερα συζητούν περισσότερο για την επιστροφή των συνόρων και για την ανάδυση νέων ισχυρών δυνάµεων όπως η Βραζιλία, η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία. Επεσαν λοιπόν έξω εκείνοι που µας είχαν αναγγείλει το τέλος του κράτους, εκείνοι που διακήρυτταν ότι η παγκοσµιοποίηση έχει αλλάξει τον συσχετισµό δυνάµεων ανάµεσα στο κράτος και τις αγορές εις βάρος του κράτους;
Είναι αλήθεια πως οι τεχνολογικές εξελίξεις, σε συνδυασµό µε την απελευθέρωση των αγορών, αύξησαν τη διεθνή κινητικότητα του κεφαλαίου, ενώ τα κράτη έµεναν φυλακισµένα στην επικράτειά τους. Και όπως ξέρει κάθε καλόςστρατηγός στη µάχη, η ισχύς βρίσκεται στην κινητικότητα. Ετσι, η εξουσία άρχισε ναξεφεύγει από τα κράτη προς τις αγορές. Και µάλιστα στις πιο κινητικές (και πιο επικίνδυνες) από αυτές, τις χρηµατοπιστωτικές αγορές, που πήραν το πάνω χέρι. Πρόθυµες πολιτικές ηγεσίες έσπευσαν να εξασφαλίσουν τη διαιώνισή τους µε πολιτικές που εξευµένιζαν τις αγορές, στη γραµµή της Μάργκαρετ Θάτσερ: «∆εν υπάρχει άλλη λύση».
Δεν έχασαν όµως, όλα τα κράτη την ισχύ τους, παρατηρεί ο Ρόνεν Πέιλαν, καθηγητής της∆ιεθνούς Πολιτικής Οικονοµίας στο Πανεπιστήµιο του Εσεξ. «Οσα κράτη διέθεταν µεγάλη εσωτερική αγορά, διατήρησαν ευχέρεια κινήσεων στις οικονοµίες τους», γράφει ο καθηγητής Πέιλαν στο περιοδικό «Αλτερνατίβ Εκονοµίκ». «Αυτά τα κράτη µπορούν και αποφασίζουν πότε θα τραβούν λιγότερο ή περισσότερο το χαλινάρι στις αγορές. Αν θα τους δίνουν σήµερα λιγότερα ή περισσότερα απ’ όσα χθες. Αν θα συντονίζουν ή όχι τις αντιδράσεις τους στις αποσταθεροποιητικέςδυνάµεις των αγορών. Αν και πόσο θα περιορίζουν νοµοθετικά τις δραστηριότητές τους. Και ας εξακολουθούν να αποδίδουν οι πολιτικές ηγεσίες τους στις πιέσεις των αγορών αποφάσεις που έτσι κι αλλιώς θα είχαν λάβει οι ίδιες, ανάλογα µε την ιδεολογία τους, όπως ας πούµε τον περιορισµό του κοινωνικού κράτους».
Τα κράτη δεν εξαφανίστηκαν. «Στην παγκόσµια Ιστορία διασώζονται µονάχα τα έθνη που είναι συγκροτηµένα σε κράτη», έγραφε ο φιλόσοφος Χέγκελ. Και είναι αυτό κάτι που αξίζει να το έχουν υπόψη τους οι λαοί των κρατών του ευρώ, σε µια περίοδο που η Ευρώπη βρίσκεται αντιµέτωπη µε µία από τις µεγαλύτερες προκλήσεις της. Λαοί ιστορικοί, όπως ο ιρλανδικός, φαίνονται να το αντιλαµβάνονται. Ακόµη και η πολιτική ηγεσία τους…
Διαβαστε Περισσοτερα...
Παρακμάζουμε γιατί έχουμε χάσει την επαφή με το παρελθόν μας
Λίγες μέρες μετά την πολυσυζητημένη διάλεξή του στην Αθήνα, ο διεθνούς κύρους ακαδημαϊκός Βασίλειος Μαρκεζίνης μιλά στην «F.S.» για τις ιδέες που ενέπνευσαν το νέο του βιβλίο «Μία νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα» (εκδ. Λιβάνη).
Μεταξύ άλλων, μιλά για την ανάγκη απεξάρτησης της ελληνικής διπλωματίας από το αμερικανικό άρμα και τους λόγους για τους οποίους η στήριξή μας προς την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας είναι πλέον παρωχημένη. Δεν παραλείπει, τέλος, να αναφερθεί στις αιτίες παρακμής της Ελλάδας, κεντρική εκ των οποίων είναι η «γενική προσπάθεια αποδυνάμωσης ορισμένων συνιστωσών της εθνικής μας ταυτότητας, όπως είναι η παιδεία, η θρησκεία και η περηφάνια για την ιστορία μας».
Η πιο ψύχραιμη και τεκμηριωμένη ανάλυση για το θέμα της Θράκης!
του τ. πρέσβη κ. Θέμη Στοφορόπουλου
Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009
Το θέμα μου είναι: "Η Θράκη, μία άλλη Κύπρος;". Θα προσπαθήσω, δηλαδή, να απαντήσω στο ερώτημα, αν η Θράκη κινδυνεύει να ακολουθήσει την Κύπρο στον τραγικό κατήφορο της. Και, αν αυτό συμβαίνει, τι οφείλει να πράξει ο Ελληνισμός, για να αντιστρέψει μια τέτοια καθοδική πορεία.
ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Ποιος ήταν -και είναι- ο σταθερός στρατηγικός στόχος της Άγκυρας καθ' όσον αφορά στην Κύπρο; Προφανώς, να αποκτήσει -και σταδιακά να μεγιστοποιήσει- ουσιαστικό έλεγχο επί ολόκληρης της Μεγαλονήσου, περιλαμβανόμενης, ει δυνατόν, της τελικής, ολικής της προσάρτησης στην Τουρκία. Πώς προώθησε η Άγκυρα αυτόν τον στρατηγικό στόχο της: χρησιμοποιώντας συστηματικά τα εξής τακτικά μέσα:
Επιτυγχάνοντας την αναγνώριση ως τουρκικής μιας μειονότητας τουρκόφωνης (ή, μάλλον, δίγλωσσης, σε μεγάλο βαθμό), μιας μειονότητας μουσουλμανικής (με έντονα, όμως, κρυπτοχριστιανικά στοιχεία), μιας μειονότητας ελληνικής, κατά μέγα μέρος, καταγωγής.
"Eπίγεια σοφία"
"Όταν παίρνεις κάτι τζάμπα, απλώς δεν σου φέρανε ακόμη το λογαριασμό."
Franklin P. Jones, 1853-1935, Αμερικανός χιουμορίστας
"Η τιμή είναι αυτό που πληρώνεις, αξία είναι αυτό που παίρνεις."
Warren Buffett, γ. 1930, Αμερικανός επενδυτής
"Πολλοί άνθρωποι θεωρούν λανθασμένα μεγάλο το κόστος της ζωής, ενώ πρόκειται για το κόστος της μεγάλης ζωής."
Doug Larson, Αγνώστων λοιπών σημείων
Διαβαστε Περισσοτερα...
Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
